© Copyright by !ALEHISTORIE!, wyd. II, Warszawa 2015.

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Żaden fragment nie może być publikowany

ani reprodukowany bez pisemnej zgody wydawcy.

Projekt okładki:

Izabela Surdykowska-Jurek, Magdalena Muszyńska

AMARAND Studio (www.amarand.pl)

Skład: Marcin Kalisz (kalisz.mar@gmail.com)

ISBN: 978-83-941854-4-2

Autorzy, wydawnictwo oraz właściciel praw do niniejszej publikacji dołożyli wszelkich starań, aby informacje w niej zawarte były rzetelne, kompletne i prawdziwe. Nie ponoszą jednak żadnej odpowiedzialności za cytowane wypowiedzi i opinie anonimowych osób, za ich wykorzystanie ani za związane z tym ewentualne naruszenia praw, w tym praw autorskich. Nie ponoszą także żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z niewłaściwego wykorzystania treści, informacji, opinii czy porad zawartych w książce oraz rekomendują profesjonalne konsultacje dietetyczne i lekarskie przed zastosowaniem którejkolwiek opisywanej w publikacji diety lub kuracji odchudzającej.

!ALE HISTORIE!

ul. Bełska 6, 02-638 Warszawa

kontakt@alehistorie.pl

www.alehistorie.pl

Skład wersji elektronicznej:

Virtualo Sp. z o.o.

ORYGINALNY SPIS TREŚCI

Od autorów

Wprowadzenie

1. Skąd bierze się nadwaga

2. Prawdziwe historie walki z nadwagą

3. Prawdziwa skuteczność diet. Prawdziwe relacje

3.1. Dieta 1000 kalorii

3.2. Dieta 5 czynników

3.3. Dieta Andersona

3.4. Dieta antycellulitowa

3.5. Dieta Atkinsa

3.6. Dieta bananowa

3.7. Dieta Cambridge

3.8. Dieta dr Kwaśniewskiego

3.9. Dieta antywrzodowa

3.10. Dieta dla 20, 30, 40-latków

3.11. Dieta grejpfrutowa

3.12. Dieta grup krwi 0, A, B, AB

3.13. Dieta Diamondów

3.14. Dieta na płaski brzuch

3.15. Dieta jogurtowa

3.16. Dieta kefirowa

3.17. Dieta kapuściana

3.18. Dieta kopenhaska (szwedzka)

3.19. Dieta Montignac

3.20. Dieta Strażników Wagi

3.21. Dieta Makrobiotyczna

3.22. Dieta Owsiana (jednodniowa)

3.23. Dieta Proteinowa (Dukana)

3.24. Dieta Rozdzielna (nie łączenia białek z węglowodanami)

3.25. Dieta Ryżowa

3.26. Dieta „South Beach”

3.27. Dieta Śródziemnomorska

3.28. Dieta Smacznie Dopasowana

3.29. Dieta (terapia) Gersona

3.30. Dieta Ziemniaczana

3.31. Dieta Warzywno-Owocowa

3.32. Dieta „Siła Błonnika”

3.33. Dieta Pszeniczna

3.34. Dieta Kliniki Mayo

3.35. Dieta Ketogeniczna

3.36. Dieta Amerykańska

3.37. Dieta Turbo

3.38. Dieta Wall Street

3.39. Dieta Wodna

3.40. Dieta Tasiemcowa (?)

4. Co naprawdę działa i jak uniknąć efektu jojo

5. Koniec z nadwagą. Teraz to jest życie!

OD AUTORÓW

Niniejsza książka to kolejna publikacja w naszej serii wydawniczej „ALE HISTORIE!”.

Zaczęliśmy od tematu zdrady i niewierności („Jego zdrada. Historie prawdziwe” i „Jej zdrada. Historie prawdziwe”), gdyż sami doświadczaliśmy bólu z tym związanego i szukaliśmy odpowiedzi „DLACZEGO!”. Powstały książki, które wraz komentarzami ukazały relacje tysięcy ludzi, którzy doświadczyli traumatycznych przeżyć związanych z niewiernością partnera. Dowiadujemy się co robić, a czego nie robić gdy taka sytuacja się zdarza. Otrzymaliśmy konkretną odpowiedź na nurtujące nas pytania i pojęliśmy w naszym właściwe decyzje, nie popełniając kolejnych błędów. Udało nam się stworzyć książki, które stanowią swego rodzaju terapię pozwalającą dowiedzieć się „jak to było u innych i jak się skończyło, zależnie od podejmowanych kroków”. I kończąc pracę nad tymi publikacjami stwierdziliśmy, że ich formuła jest tak unikatowa i pomocna w podejmowaniu życiowych wyborów, iż zdecydowaliśmy się stworzyć całą serię wydawniczą, która prezentuje „w dużej pigułce” zmaganie się tysięcy ludzi z określonymi problemami. W tym wypadku, z odwiecznym problemem nadwagi, walki z nią i trudną decyzją, którą dietę wybrać dla siebie, aby nasze wysiłki były rzeczywiście skuteczne.

W pierwotnym zamyśle, niniejsza publikacja miała stanowić swego rodzaju kompendium wiedzy na temat przyczyn i skutków nadwagi oraz stanowić wykaz poszczególnych diet. Źródłem wiedzy miały być liczne publikacje na ten temat, szczegółowe opisy sposobów na odchudzanie oraz szereg prac naukowych i klinicznych. Jednocześnie chcieliśmy jednak „sprowadzić” naszą publikację bliżej rzeczywistości, aby nie bazować wyłącznie na teorii i gotowych, nie zawsze w pełni obiektywnych, receptach… Tak, jak w przypadku zdrady i niewierności, potrzebne nam było zilustrowanie prezentowanych teoretycznych wywodów poprzez autentyczne wypowiedzi ludzi doświadczonych problemem nadwagi. Zaczęliśmy więc, z pomocą kilku osób, przedzierać się przez setki tysięcy postów na niezliczonych forach internetowych, gdzie tematyka ta była poruszana. Po długich analizach doszliśmy do wniosku, że internauci mają do powiedzenia o wiele więcej „prawd z życia wziętych” i relacji z pola bitwy z nadwagą, niż niejeden publicysta, naukowiec czy psycholog. Absolutnie nie kwestionujemy ich wniosków, teorii ani opinii – wręcz przeciwnie, uznajemy, że są one swego rodzaju profesjonalnym podsumowaniem wyników z przeprowadzanych badań dotyczących żywienia i diety. Co więcej, zgadzamy się, że najlepszą, najbardziej optymalną dietę, biorąc pod uwagę indywidualne potrzeby określonej osoby, może dobrać tylko profesjonalny dietetyk i po lekturze niniejszej publikacji, właśnie z dietetykiem powinny kontaktować się osoby, które chcą podjąć skuteczną walkę z nadwagą,… walkę, która nie będzie jednocześnie szkodliwa dla naszego zdrowia.

Ponieważ w zakresie metod walki z nadwagą powstało już bardzo wiele publikacji, uznaliśmy świadomie, że formuła naszej książki będzie inna.

Zgodziliśmy się, że najbardziej miarodajnym obrazem rzeczywistości są autentyczne wypowiedzi ludzi, którzy na co dzień walczą z problemem nadwagi i wciąż szukają i eksperymentują z różnym dietami. Znaleźliśmy niezliczoną ilość naturalnie prawdziwych, opartych na faktach wypowiedzi, które skłoniły nas do weryfikacji pierwotnego zamysłu wydawniczego. Postanowiliśmy niemal całkowicie oddać głos internautom – ludziom, którzy sami piszą o swoich doświadczeniach i dzielą się z nami tą wiedzą. Jakże zaskakujący był fakt, że na podstawie tych wielu wypowiedzi, można wyrobić sobie opinię na tematy, które dziś mogą być dla nas wielką niewiadomą. Czy rzeczywiście mam nadwagę? Czy nadwaga powoduje, że jestem gorzej postrzegana? Czy istnieje dla mnie dobra dieta? Jak bardzo ryzykuję podejmując odchudzanie na własną rękę za pomocą jakiejś nowej „cud-diety”? Czy szereg przeciwstawnych opinii na temat określonej diety nie powinien być sygnałem alarmowym i skłaniać do pogłębienia wiedzy lub skonsultowania się z profesjonalnym dietetykiem?

Internauci poruszają te wszystkie kwestie śmiało i bez barier związanych często z sytuacjami, o których oficjalnie wstydzimy się rozmawiać. W dobie Internetu, dzięki zachowaniu anonimowości, możemy dzielić się swoimi problemami z innymi ludźmi, prosić o radę lub ich udzielać, opowiadać swoje historie, toczyć dyskusje… wreszcie samemu wyciągać wnioski na podstawie wymiany poglądów z ludźmi, którzy już wcześniej doświadczyli tego, co dziś jest naszym udziałem. Ci doświadczeni (często wielokrotnie zmagający się z efektem jojo), potrafią nam powiedzieć, co nas czeka dalej, jeśli nie będziemy konsekwentnie trzymać się określonych zasad. Jeśli tylu ludzi mówi to samo o „kolejach rzeczy”, czyż w moim indywidualnym przypadku może być inaczej? Oczywiście, może tak być. Jednak w większości przypadków, doświadczenia innych ludzi (w tym wypadku – w temacie walki z nadwagą), są często spójne i bardzo uczące. Dają też wewnętrzny spokój, gdyż otrzymujemy wiedzę, czego należy się spodziewać i jak stosować określone diety. Dzięki temu szybciej odnajdujemy naszą drogę do nowego, na pewno bardziej komfortowego życia. Bez nadwagi, bez kompleksów, z wysoką samooceną i ze wspaniałym samopoczuciem, że aż się chce „góry przenosić”!

Spodziewamy się, że niniejszą publikacją będą zainteresowane zarówno kobiety, jak i mężczyźni, dlatego forma komentarzy i wniosków jest zazwyczaj bezosobowa. Czasem jednak, może być wyrażona w formie rodzaju żeńskiego lub męskiego, na co nie należy zwracać uwagi.

Niniejsza książka to swego rodzaju Wielka Księga Cytatów opatrzona wprowadzeniem i naszym komentarzem na początku każdego rozdziału. Dokonaliśmy autorskiego wyboru poszczególnych postów tak, aby zachować obiektywną równowagę wśród przeciwstawnych czasem opinii. Czasem są to indywidualnie opowiedziane historie i szereg komentarzy internautów, innym razem – swobodnie dobrane opinie z wielu różnych forów internetowych, jednak zawsze związane z tematem danego rozdziału.

Starając się być w zgodzie z prawami cytatu, pod wszystkimi wypowiedziami znajduje się ich źródło w formie nazwy strony internetowej (lub jej podstrony), z której pochodzi dana wypowiedź. Jak wynika z natury Internetu, wypowiedzi internautów są anonimowe. Ich opinie nie są nigdy podpisane, a jeśli już, to wyłącznie jako „gość” lub za pomocą przypadkowego „nicka”, tak więc nie jest możliwe ich zweryfikowanie. Mimo to, ze względu na szczególną dbałość o maksymalną ochronę prywatności osób, które dobrowolnie umieszczały swoje wypowiedzi na publicznie dostępnych forach internetowych, podjęliśmy w tym zakresie dodatkowe starania.

Świadomie zrezygnowaliśmy z publikacji daty umieszczania postów. Wszystkie postacie, daty, imiona, nicki, wiek, nazwy miast i krajów zostały zmienione. Zachowano oryginalną treść wypowiedzi oraz komentarzy z niewielkimi korektami błędów ortograficznych, interpunkcji i stylistyki, a także wykropkowano wulgaryzmy. W niektórych przypadkach dokonano pomięcia nieistotnych dla treści lub niemożliwych do zrozumienia elementów wypowiedzi, co uwidacznia symbol „(…)”.

Ponieważ część wypowiedzi nie posiadała znaków przystankowych, jako przerywnik stosowano symbol „ … ” oraz „ – ” lub stosowano zatrzymanie ciągu zdaniowego, rozpoczynając, po kropce, nowe zdanie z dużej litery (bez wpływu na ciąg myślowy i sens treści).

Cytaty wewnątrz przytaczanych wypowiedzi oznaczone są symbolami „>>………<<”.

W pojedynczych przypadkach zastosowano znak „[…]” dla oznaczenia przypisu autorów.

W książce nie wykorzystano świadomie żadnej wypowiedzi ani cytatu z oficjalnych autorskich publikacji, książek, czy artykułów pisanych lub w formie elektronicznej. Treść pochodzi wyłącznie z dobrowolnych, anonimowych wypowiedzi internautów. Autorzy, nie ingerując w ich treść zgodnie z prawem cytatu, nie mogą brać odpowiedzialności za nieuświadomioną możliwość wystąpienia w tych wypowiedziach fragmentów treści publikacji innych autorów. Co więcej, cytowane treści są wielokrotnie powielane lub dublowane na wielu różnych portalach internetowych, o czym Autorzy mają prawo nie wiedzieć. Podawane źródło określa miejsce w sieci internetowej, w którym dana wypowiedź została odnaleziona w ciągu ostatniego roku pracy nad materiałem do książki. Autorzy nie ponoszą odpowiedzialności za późniejsze zarchiwizowanie lub usunięcie wybranych wypowiedzi przez administratorów poszczególnych portali, jak również za fakt zakończenia działalności przez niektóre z nich.

Autorzy nie ponoszą odpowiedzialności za konsekwencje jakichkolwiek prób stosowania przez czytelników metod odchudzania relacjonowanych lub opiniowanych w tej publikacji, jeśli zostaną podjęte bez wcześniejszej konsultacji u lekarza lub profesjonalnego dietetyka.

Jakiekolwiek podobieństwo określonych fragmentów niniejszej książki do zdarzeń i relacji opisanych w innych publikacjach oraz do sytuacji, które mogą czytelnikom kojarzyć się ze znanymi im prywatnymi historiami - jest czysto przypadkowe i nie dotyczy ich samych ani osób, które są im znane.

KTÓRE DIETY
NAPRAWDĘ DZIAŁAJĄ?

WPROWADZENIE

W Internecie odchudzanie jest ciągle tematem nr 1. Fora internetowe, zrzeszające ludzi z nadwagą i otyłością, żyją własnym intensywnym życiem, zrzeszają tysiące internautów, są miejscem dramatycznych zwierzeń, świadkiem sukcesów i upadków. Kto kiedykolwiek czytał takie forum, łatwo zauważy, że osoby tam piszące, jeśli zaczynają się odchudzać po raz pierwszy – epatują zapałem i chęcią do walki bez kompromisów; weterani natomiast często mówią o nieudanych próbach zrzucenia zbędnych kilogramów. Udaje im się zwykle wytrwać na diecie kilka tygodni, nawet miesięcy, po czym powracają do swoich dawnych niezdrowych nawyków i odrabiają z nawiązką utracone kilogramy. Przełamują potem swój wstyd i wracają do życzliwego grona wirtualnych znajomych. Wracają po słowa pocieszenia, po kubeł zimnej wody, bo potrzebują czyjegoś trzeźwego spojrzenia na swoje życie. I to jest zastanawiające – w czym tkwi fenomen takiego internetowego „dietowania”? Dlaczego garniemy się do odchudzania w sieci, piszemy osobiste dzienniczki odchudzania, publikujemy swoje zdjęcia „przed” i „po”?… No owszem, niby to oczywiste – łatwiej się otworzyć przed grupą nieznajomych osób, które są dla nas tylko jakimś wirtualnym spowiednikiem, powiernikiem bez twarzy i fizycznej obecności. Taka spowiedź w sieci jest bardzo wygodna, eliminuje w pewnym stopniu element wstydu. Staje się swoistym katharsis i pierwszym dobrym krokiem w stronę nowego życia. Piszesz na forum: zlinczujcie mnie, jestem żałosny, bez woli walki, nie chce mi się prze to przechodzić. A na to odzywa się, jak w tragedii greckiej, chór dobrych głosów… głosów wyrażających pełną wiarę w ciebie i w twoje możliwości. Piszą ci: na pewno dasz radę, jesteśmy z tobą, miej w nas oparcie…

Czynne uczestnictwo w forum jest czysto terapeutyczną formą zmotywowania się do pozytywnych działań. Osoba pragnąca schudnąć zaczyna czuć się częścią wspólnoty, zaczyna dzielić radości i problemy typowe dla większej grupy osób, z którymi wchodzi w relacje często bardzo zażyłe. Jest się tym kimś z wewnątrz, nie obcym, nie intruzem. Nasza wspólnota jest tu dla ciebie, chce Cię wspierać i motywować do walki. Za każdy utracony kilogram otrzymasz od nas oklaski, za każdy grzeszek – spadnie na ciebie lawina ostrzeżeń i pouczeń. I tak to się kręci… stajesz się elementem struktury, niezbędnym trybikiem w maszynie, jednym z nas. A każdy marzy o życiu we wspólnocie, w akceptacji i zrozumieniu. Forum staje się płaszczyzną wymiany doświadczeń, zawierania przyjaźni, poszukiwania pomocy i wsparcia.

Na forach dotyczących odchudzania piszą bardzo różni ludzie. Różnią się ze względu na płeć, wiek, przynależność do grup zawodowych, społecznych, majątkowych. Ale te wszystkie cechy stają się absolutnie nieważne, łączy was jedno: chęć utraty wagi. Ktoś chce schudnąć 40 kilogramów, komuś innemu sen z powiek spędzają dodatkowe 4 kilogramy. To sprawa drugorzędna, najważniejszy jest cel i realizacja planu.

A skąd na forach dietowych takie tłumy? Statystyki są przerażające. Na otyłość cierpi już prawie 20% Polaków. Nadwagę lub otyłość powinno leczyć prawie 50 % społeczeństwa! Nic dziwnego, że przy takim stanie rzeczy z paniką zaczynamy szukać skutecznych sposobów na schudnięcie, a sięgamy oczywiście do Internetu, bo potrzebujemy rzetelnych porad, subiektywnych sądów, a nie reklamowych bzdurek, które nie są poparte wiarygodnymi dowodami skuteczności. No bo któż ci prawdę powiem jak nie inni ludzie, którzy z problemem nadwagi już się zmierzyli i często osiągnęli sukces?

Aby oszczędzić Twój czas, zebraliśmy w tej książce informacje dotyczące najskuteczniejszych i najczęściej polecanych sposobów na schudnięcie. Znajdziesz tu tysiące wypowiedzi, specjalnie wyselekcjonowanych w gąszczu zalewających Cię informacji. Wypowiedzi zostały dobrane tak, aby zawsze dać jak najpełniejszy obraz opisywanego zagadnienia, a dodatkowo uzupełniliśmy je naszym komentarzem na początku każdego rozdziału.

Nie mamy interesu w tym, aby nakłonić Cię do wyboru określonej diety czy w ogóle sposobu odżywiania. Jedyny nasz interes tkwi w tym, aby umożliwić ci satysfakcjonujący wybór i dobrą orientację w świecie dietetyki, który wcale nie musi być skomplikowany i niejasny. Wybrane wypowiedzi zebraliśmy w pocie czoła na wielu różnych forach internetowych. Zostały one uważnie wyselekcjonowane z setek dyskusji na rozmaite tematy związane z nadwagą i dietami. Dzięki temu masz pewność, że nie czytasz stronniczo wyselekcjonowanych peanów na cześć konkretnego producenta suplementów lub jakiejś kliniki odchudzającej. Przedstawiamy ci rzetelne, pełnowartościowe opracowanie, napisane nie przez zawodowych dietetyków, ale słowami takich jak Ty, zdeterminowanych ludzi, którzy na własnej skórze przetestowali wszelkie możliwe środki i sposoby walki z nadwagą.

Swoja drogą, praca w branży związanej z odchudzaniem to teraz doskonały sposób na zrobienie dużych pieniędzy. Wystarczy wziąć jakąś mniej lub bardziej sprawdzoną dietę, trochę ją zmodyfikować, udziwnić, nazwać egzotycznie… i wypuścić na rynek książkę z zasadami nowej super skutecznej diety. I najlepiej, jeśli na okładce będzie jakaś znana twarz, wtedy sukces murowany. No bo kto się oprze zapewnieniom celebrytki, która zachwycona rezultatami stosowania super diety zapewnia, że… tylko ta dieta, że rezultaty momentalne, że będziesz chudnąć w oczach, odniesiesz sukces i przeistoczysz się w demona seksu! Tak naprawdę ludziom można sprzedać wszystko, jeśli ubierze się to w piękne słowa i jeszcze piękniejsze, podretuszowane zdjęcia. A najlepiej działają „podrasowane” lub nieprawdziwe często fotografie z zestawieniem „przed” i „po”, które bardzo pobudzają wyobraźnię i wiarę w skuteczność prezentowanego specyfiku.

I tu świetnie wpasowuje się nasza książka – mówimy: usiądź spokojnie, nie podchodź do odchudzania emocjonalnie. Odchudzanie zaczyna się w głowie, a nie w sercu. Nie chcesz chyba, by motywował cię słomiany zapał! Musisz przemyśleć swoje cele, skonstruować misterny plan działania, który nie zawali się przy pierwszej chwili słabości. A praktyczną wiedzę najlepiej czerpać od doświadczonych. Po co uczyć się na swoich błędach? Szkoda na to czasu, energii i pieniędzy. Wszelkie informacje znajdziesz w tej publikacji, sensownie i intuicyjnie posegregowane, ułożone tematycznie i zawierające prawdziwe relacje z pola bitwy z nadwagą.

Zapraszamy do zapoznania się z tematyką odchudzania na kilku płaszczyznach. Najpierw warto uzmysłowić sobie, skąd tak naprawdę bierze się nadwaga i otyłość. Jakie są przyczyny tego, że ciągle odkładasz zbędny tłuszcz, zamiast cieszyć się zgrabną sylwetką. Dlaczego w ogóle stałeś się otyły? Jak do tego doprowadziłeś? Jakie działania należy wyeliminować, a jakie wprowadzić do swojego życia, żeby zmienić sytuację na lepszą?

Bardzo ciekawym i pouczającym rozdziałem jest ten zawierający prawdziwe historie walki z nadwagą. Uświadomi ci, ze nie jesteś jedyną osobą na świecie z takimi problemami, w takiej sytuacji życiowej, rodzinnej czy zawodowej. Tu każdy znajdzie odbicie swojej historii pośród prezentowanych wypowiedzi i zrozumie, że pewne mechanizmy mogą być skuteczne tylko w określonych sytuacjach. Bardzo ciekawa lektura, otwierająca oczy i prowadząca do twórczych wniosków.

Nie zabraknie również rozdziału szczegółowo opisującego także poszczególne diety. Specjalnie dla Ciebie zebraliśmy informacje i relacje ludzi na temat prawie 40 różnych diet odchudzających (!). Warto odnieść się do nich krytycznie i poszukać najlepszego rozwiązania dla siebie.

Jeden z rozdziałów to esencja wszystkich zgromadzonych informacji. W zwięzły i przejrzysty sposób internauci opisują wszystkie zasady zdrowego chudnięcia i metody zapobiegawcze w walce z efektem jojo. Z każdej niemal diety selekcjonują ważkie wskazówki postępowania, tak, aby dać ci do ręki wartościowego gotowca, opracowanie idealne i kompleksowe. Czegoż więcej potrzeba?

I na deser dowiesz się, jak może wyglądać twoje życie po schudnięciu. Na co wpływa tak naprawdę poziom Twojej wagi, jakie aspekty życia poprawisz, gdy wyszczuplejesz? Jakie pozytywy dostrzegają odchudzeni internauci? Warto się nacieszyć realną wizją szczupłej przyszłości, warto unaocznić sobie, co konkretnie można osiągnąć, zyskać świadomość, że ta gra naprawdę jest warta świeczki.

Odchudzanie musi być procesem długotrwałym, aby jego efekty nie zostały zaprzepaszczone. Z całą mocą ciągle powtarzamy, że w skuteczne odchudzanie musi zostać zaangażowany zdrowy rozsądek, a plan działania musi obejmować także okres utrwalania nowej wagi. Najlepiej, jeśli podczas diety zakodujemy sobie naprawdę zdrowe zasady odżywiania i będziemy im wierni przez całe życie, ciesząc się zdrowiem i piękna sylwetką.

Zapraszamy do wciągającej lektury!

  Rozdział 1.  

SKĄD BIERZE SIĘ
NADWAGA…

No i stało się. Podczas zeszłorocznych wakacji nosiłaś tę sukienkę i zbierałaś same komplementy, teraz… z trudem ją dopięłaś, a gdy się nachyliłaś, poleciały dwa guziki… Trudno już to ignorować. Twoje ulubione dżinsy wkładasz tylko na leżąco, dostajesz zadyszki po wejściu na drugie piętro, wagę omijasz szerokim łukiem… Brzmi znajomo? Dostrzeżenie przyczyny to połowa sukcesu, a zarazem pierwszy krok w całym procesie odchudzania. Trzeba się z tym wreszcie zmierzyć i zrobić sobie rachunek sumienia: JAK DO TEGO DOSZŁO?!… Skąd się wzięły te kilogramy tłuszczu, które teraz zatruwają Ci życie? To naprawdę niesamowite, jak jakaś drobnostka typu wieczorne kanapeczki czy dojadanie po dziecku słodyczy - może doprowadzić do wielokilogramowej nadwagi. I co się okazuje – na efekty nie trzeba wcale długo czekać! Ile osób, tyle przyczyn nadwagi. Każda puszysta osoba powinna sobie zdać sprawę z tego, co przyczyniło się do powstania tej oponki na brzuchu czy nadmiernego zaokrąglenia się bioder.

Na pewno bardzo pomocne będzie zapoznanie się z wypowiedziami osób, które odkryły przyczynę swojej nadwagi. Ten rozdział otworzy ci oczy, sprawi, ze dostrzeżesz także swoje błędy żywieniowe i złe nawyki w życiu codziennym Osoby, których wypowiedzi za chwile poznasz, uczyniły milowy krok w procesie odzyskiwania pięknej sylwetki. One zdiagnozowały swoje błędy i podzieliły się swoimi spostrzeżeniami właśnie po to, byś i Ty mógł zmienić swoje życie na lepsze. Chcesz się dowiedzieć, na co zwrócić uwagę? Nie masz pojęcia, jakie błędy popełniasz? Domyślasz się, że Twoje niektóre przyzwyczajenia mogą prowadzić do otyłości, ale nie jesteś pewien, czy te przypuszczenia są słuszne? Jeśli choć na jedno z pytań odpowiedziałeś twierdząco, to gratulujemy! Znakomicie trafiłeś, ta publikacja otworzy Ci oczy i pokaże czarno na białym, że sam nieświadomie pracujesz na swoją nadwagę. I co najważniejsze – nie jesteś jedyną osobą, która popełniła takie błędy.

Jakie więc są przyczyny nadwagi czy otyłości? Na to pytanie zwykle uzyskamy wiele odpowiedzi. Nasza publikacja jest swoistym kompendium wiedzy, jaką zdobyło tysiące osób doświadczających efektów przeróżnych mniej lub bardziej „cudownych” diet. Książka prowokuje do wykonania swoistego rachunku sumienia i szczegółowo wskazuje, jakie elementy codziennego życia i żywienia należy pod lupę własnej szczegółowej i krytycznej analizy.

Jak się okazuje, pozycje top na liście grzechów głównych zajmują niepodzielnie fast foody. W biegu chwytamy kebaba, frytki, hamburgera, nie zastanawiając się, jakie spustoszenie może siać w naszym organizmie takie szybkie niezdrowe jedzenie. Niestety, życie według schematu: pobudka – biegiem do pracy – hot dog w locie - stres w pracy – śmieciowy lunch i parę kaw z cukrem i ciasteczka, potem biegiem do domu – obfita i tłusta kolacja – krótki sen poprzedzony przekąską… Wszystko to może przynosić tylko negatywne efekty dla naszego zdrowia. Nie mam czasu, aby celebrować posiłki, w ciągu wygospodarowanego kwadransa na obiad najłatwiej zjeść coś szybko, a pod ręką zwykle tylko budka z kebabami czy hamburgery… I na efekty nie trzeba długo czekać! Osoby cytowane w tym rozdziale podkreślają zatem, że bardzo ważna jest odpowiedź nie tylko na pytanie CO JESZ, ale także JAK JESZ? Czy masz czas na pierwsze śniadanie przed wyjściem z domu? Czy możesz znaleźć pół godziny na spokojny obiad w czasie godzin pracy, ale nie nad własnym biurkiem?

Bo fast food to nie tylko szybko przygotowane jedzenie. Fast food jest konsekwencją naszego trybu życia, a zarazem nieodłącznym elementem współczesnej kultury i codzienności. Fast food wrósł w naszą rzeczywistość i tylko od nas zależy, czy będziemy partycypować w tym ciągłym pędzie, zabijając głód naprędce kupioną ciepłą kanapką, czy zwolnimy na chwilę, i nauczymy się rozpieszczać swój rozregulowany organizm. Pośród zebranych tu wypowiedzi napotkamy świadectwa osób puszystych, których nadwaga jest smutną konsekwencją prowadzonego trybu życia. Bo zbyt szybko, po za późno, bo za dużo… Bo od dziecka karmiły się chipsami ze szkolnych automatów. Bo pierwsze śniadanie jadły dopiero w południe. Bo zastąpiły pożywną zupę porcją frytek i kotletem w bułce. Czy odnajdujesz tutaj siebie?

A jeśli w twoim menu nie ma miejsca na fast foody i lubisz sobie porządnie podjeść – czy kontrolujesz to, co zjadasz pod kątem zawartości tłuszczu, cukru, wreszcie wielkości posiłków? Jak się okaże, pomimo cywilizacyjnego rozwoju, nie potrafimy świadomie komponować wartościowych posiłków. Nie potrafimy z dwóch powodów: albo nie znamy podstawowych zasad racjonalnego żywienia, albo nie chcemy odmawiać sobie przyjemności zjedzenia kotleta schabowego, ptasiego mleczka czy placka po zbójnicku. Nie smakuje zupa bez porządnej łychy śmietany, kanapka z ciemnego pieczywa nie zastąpi białej, pulchnej bułeczki, a soki przecierowe nie umywają się do coli czy zimnego piwa. W zebranych wypowiedziach odnajdziesz całą litanię potraw, które z pewnością nie zapewnią ci sylwetki jak z żurnala.

Nie dość, ze jemy zbyt dużo, to jeszcze brakuje nam ruchu. Spędzamy całe dnie w pracy przy biurku, w domu przed telewizorem. Podwórka są wyludnione, bo dzieciaki przejmują nas sposób bycia – trzepak już nie jest najważniejszą instytucją podwórkową, nie widać chodnikowych gier w klasy, a skakanka czy guma przeszły do lamusa. Wypowiedzi, z którymi za chwilę się zetkniesz, obnażają smutną prawdę o diecie współczesnych dzieci, którymi też niedawno byliśmy i już na tym etapie pracowaliśmy wytrwale na nasze dzisiejsze problemy. Jak wygląda dieta współczesnych nastolatków? Jakie błędne nawyki i przyzwyczajenia wpajamy naszym dzieciom? Czy wiesz, że raz powstała komórka tłuszczowa nigdy nie zniknie, może tylko zmaleć i będzie cierpliwie czekać na chwile naszej słabości, aby znów się wypełnić? Im więcej komórek tłuszczowych wytworzy młody organizm, tym trudniej będzie mu pozostać szczupłym w dorosłym życiu. Sport bywa postrzegany jako zbyteczny, zbyt kosztowny luksus, dodatek do codzienności, na który zawsze brakuje czasu i chęci… Sport to marginalnie traktowana alternatywa dla zakupów w centrum handlowym lub dla kina z pudłem popcornu w rękach. Nasze dzieci muszą znać kilka języków obcych, od małego chodzą na korepetycje, aby wyszlifować materiał z matematyki i ślęczą godzinami przed komputerem lub telewizorem. Na sport nie znajdujemy już czasu - smutna prawda, niestety. Na efekty takiego trybu życia nie trzeba długo czekać… Zresztą, poczytajcie i sami się przekonajcie…

A co ze sferą emocji i odczuwania? Często spotykamy się z tzw. „zajadaniem” stresu, smutku, nerwów. A w drugą stronę – takie kompulsywne „zajadanie” prowadzi do wyrzutów sumienia, braku akceptacji własnego ciała, odrzucenia swojej fizyczności czy zaprzeczenia własnej atrakcyjności. Kto jest najbardziej podatny na takie wyniszczające emocje? Jak do nich nie dopuszczać, jak bronić się przed autodestrukcją emocjonalną prowadzącą do tycia (i powodowaną przez tycie)? W wypowiedziach powtarza się postulat potrzeby samoakceptacji, ale… czy znajdzie się nań recepta? Jaka ona jest?… Któż lepiej to sformułuje, niż sami doświadczający takich sytuacji? Oddajmy głos ludziom takim, jak Ty, pozwólmy sobie czerpać z ich doświadczeń i wspierać się pozytywnymi przykładami umiejętnej analizy własnych uczuć i powiązanych z nimi operacji myślowych, które zaprowadzą Cię na właściwą drogę ku równowadze duchowej i fizycznej!

Trudno uwierzyć, że nadwagę i otyłość powodują uwarunkowania genetyczne. Tak naprawdę otyłość spowodowana np. problemami hormonalnymi czy innymi zaburzeniami łaknienia stanowi niewielki procent przedstawionych tu przypadków. Nie sposób wymienić wszystkich szczegółowych powodów tycia, wymienionych przez internautów. Dlaczego tyjemy?

Zapraszamy do czasem wstrząsającej lektury, która otworzy ci oczy na wiele ignorowanych dotąd aspektów Twojego życia i nawyków żywieniowych.

~ Szarlotka

„Brak śniadań, brak obiadów, ale za to obfite kolacje plus słodycze – nadwaga w moim przypadku.”

Źródło: www.vitalia.pl

~ eureka

„(…) Główną przyczyną otyłości jest nadczynność szczęk :-)”

Źródło: www.onet.pl

~ ogólnie

„Przyczyn nadwagi i otyłości jest wiele. Czasami uwarunkowania są:

– genetyczne,

– wynikające z różnych chorób,

– są efektem małej aktywności fizycznej,

– niewłaściwej diety lub…

– mają podłoże psychiczne.

Rodzaj otyłości w dużej mierze zależy od wieku i płci.”

Źródło: www.medigo.pl

~ sepia

„Brak śniadań, jadłam do samego pójścia spać, bardzo dużo słodyczy, żywiłam się głownie kanapkami i kotletami :P.”

Źródło: www.vitalia.pl

~ Kimi

„Już wiem dlaczego… bo wiecznie zjadam resztki po moim synu, resztki obiadku, budyniu, serka, biszkopta. Chodzę i zbieram rozsypane chrupki i ładuję sobie do dzioba. Zjadam skórki z kanapek, resztę zostawionego śniadanka itd… I przez 3 dni tego nie jadłam, wrzucałam do specjalnego kosza i wiecie co? Nazbierała się tego niezła kupka, jakieś z 1000 kcl. Oprócz tego zjadam również swoje porcje. Koniec tego! Kupię kury albo wszystkożernego psa i będę mieć spokój, ech… Wy tez tak macie? Co robicie z tym jedzeniem, bo ja jestem z tych chowana, co jedzenia wyrzucać nie wolno, teraz noszę rybom i kaczkom nad rzekę :)”

Źródło: www.rodzice.pl

~ Emigrant

„Otyłość bierze się stąd, że do jedzenia dodawane są antybiotyki, fosforany, kwas cytrynowy, sztuczne barwniki i sztuczne aromaty. Mieszkalem w Polsce i pierdziałem w stołek za biurkiem - nie tyłem. Wyjechałem na emigrację (USA, Kanada i UK), zapierniczam na budowach jak woół po naście godzin i… mam bebzon [brzuch] większy niż kiedykolwiek (nie piję piwa, jakby co)

Chrońcie zdrowe polskie jedzenie, zdrowe polskie rolnictwo i małe gospodarstwa.

To takie proste.”

Źródło: www.onet.pl

~ Lidelia

„Nie wzięliście pod uwagę otyłości, która nie wynika z czyjejś winy. Np. ja byłam normalną nastolatką do czasu, gdy zachorowałam na tarczycę. Ciągłe łykanie hormonów i problemy z tarczycą przyczyniły się do tego, iż jestem gruba i nie mogę w żaden sposób pozbyć się swojej nadwagi… a skoro chodziłam do dietetyka, który mi powiedział, że szkoda moich nerwów i pieniędzy, bo i tak to nic nie da, to kto może mi pomoc?

Źródło: www.papilot.pl

~ różowy_kwiatek

„U mnie to brak ruchu i codziennie jakieś słodycze: jak nie ciastka to jakieś orzeszki w czekoladzie, ptasie mleczko to umiałam całą pakę zjeść. Oprócz tego fast foody: kebaby, hot-dogi, hamburgery, nieregularne jedzenie, no i przede wszystkim wolny metabolizm, który nie zdążył tego wszystkiego spalić. Ehhh… Ale przysięgłam sobie, że zmienię nawyki żywieniowe i póki co to robię.”

Źródło: www.vitalia.pl

~ lira

„Ja zawaliłam tym, że objadałam się słodyczami i fast foodami (pizza, kebab…), jadłam późne i obfite kolacje. To z domu rodziców wyniosłam złe nawyki żywieniowe, czyli taki mix [przyczyn].”

Źródło: jw.

~ Blondi

„Grubi ludzie są sami sobie winni! No oprócz chorób. Ale mało jest tak naprawdę chorych otyłych… są tylko otyli z własnej głupoty, którzy nie mogą się powstrzymać od zjedzenia głupiej czekolady. A potem się żalą, że są taaaakie grube! A co mnie to obchodzi!? Sam/sama tak chciałaś, więc o co chodzi?”

Źródło: www.papilot.pl

~ kotlet

„Dlaczego przytyłem? Bo trudno było odmawiać dobrego jedzenia, bo dużo słodyczy zjadałem każdego dnia po pracy, bo jadłem dużo białego pieczywa, bo mój żołądek był rozepchany i domagał się dużo jedzenia.”

Źródło: www.vitalia.pl.

~ makowa

Czynniki powodujące nadwagę:

• obciążenia rodzinne,

• siedzący tryb życia,

• niska aktywność fizyczna,

• częste spożywanie pokarmów,

• stres.

Źródło: jw.

~ pomarańcza

„Zawsze byłam okrągła, a do tego siedząca praca: wciąż w samochodzie, mało ruchu (nawet bardzo mało), brak śniadań, objadanie się na noc i dużo słodyczy - to moje najgorsze przewinienia. I się przytyło.”

Źródło: jw.

~ Nauczyciel

„Pracuję jako nauczyciel świetlicy w szkole podstawowej (…) Dzieci od rodziców dostają pieniądze na zakupy do sklepiku. Normalnie zgroza, co te dzieciaki kupują! Chipsy, gazowane, słodzone napoje, >>lody<<. (czyli zamrożona kolorowa woda w plastikowych, podłużnych opakowaniach), batoniki, jakieś waflowate >>coś<<. (duże, prostokątne z namalowanym banknotem - takie niby pieniądze do jedzenia), lizaki oraz masa innych pseudożywieniowych śmieci. Jedzą to już z rana, a potem obiadu nawet nie tkną. Już wprowadziliśmy zakaz jedzenia słodyczy przed obiadem, ale zanim dziecko przyjdzie do świetlicy, to po drodze zapcha się tym syfem. Nieraz mówię o zasadach zdrowego odżywiania, sam świecę przykładem jedząc razowe pieczywo z chudą szynką, a potem jabłuszko. Raz zapomniałem kanapek, idę do sklepiku i szok! Kolorowo i słodko! Nawet niegazowanej wody nie było, wszystko smakowe i kolorowe. Sam zrzuciłem 25 kg i nie chcę, by te dzieci miały nadwagę, ale podstawą jest to, co dziecko wyniesie z domu. W krajach skandynawskich jest zakaz sprzedaży w szkole słodyczy i w ogóle zakaz przynoszenia z domu. Czytałem o jednej Polce, która wyjechała do pracy Szwecji i tam zamieszkała. Dała raz córce do szkoły chipsy. Została wezwana w trybie pilnym i dostała niezły ochrzan. A u nas? No cóż, mogłoby być lepiej!”

Źródło: www.onet.pl

~ rydzyk

„Jedzenie nie jest przyczyną nadwagi. Przyczyną jest mało ruchu i choroby.”

Źródło: www.vitalia.pl.

~ onemoretime

„Ja zawsze byłam chorobliwie szczupła, ale od kiedy poszłam do liceum rozleniwiłam się kompletnie. Po powrocie do domu tylko jadłam czekoladę i inne słodycze, żeby poprawić sobie humor. Potem szłam na popołudniową drzemkę, wstawałam, jadłam fast foody, znowu czekoladę, słodycze i szłam spać. Od tych wszystkich świństw, nie dość że przytyłam, to jeszcze dostałam strasznego trądziku.”

Źródło: jw.

~ kolorowa

„Myślę, że również brak ruchu robi swoje. Jakąś namiastkę ruchu w szkole mają, ale czas wolny spędzają na siedząco. Jeśli człowiek – a w szczególności młody – ćwiczy, biega, jego przemiana materii nakręca się i staje się szybsza. Jeżeli natomiast siedzi przed komputerem, telewizorem, jedząc chipsy, popcorn, batoniki, etc. - tyje.”

Źródło: forumowisko.pl

~ laleczka

„U każdego nadwagę powoduje co innego. Ja jestem zbyt gruba, bo za dużo jem i mam słabą przemianę materii. Inni mają uwarunkowania genetyczne, różne choroby, itd. Stosowanie nieodpowiednich diet bez porozumienia z dietetykiem też może skutkować skokami wagi. O 16-m chromosomie czytałam na facebooku. Chodzi o to, że ubytki w tym chromosomie powodują u dzieci, że ich mózg nie wytwarza poczucia najedzenia. Zobacz sobie tutaj, jest tam link do ciekawego artykułu na ten temat: http://www.facebook.com/VIMED.”

Źródło: jw.

~ tanita

„Ja do 2000 roku ważyłam 53 kg. Potem zaczęły się te problemy z tarczycą, teraz ważę 79 kg, biorę Euthyrox 125, mam 44 lata. Kiedy spotykam ludzi sprzed lat, to mnie po prostu nie poznają, a jeżeli już, to słyszę: >>Jak ty utyłaś!<<. Rodzina niby w dobrej wierze mówi: >>Zrób coś ze sobą, przecież byłaś zawsze taka szczupła!!!<<. Ja naprawdę jem niewiele, odstawiłam alkohol, słodycze. Staram się jak najwięcej ruszać, piję dużo wody, herbatek. Choć muszę się przyznać, że bywają dni, kiedy nic mi się nie chce – tylko spać. Jeżeli ktoś ma podobne problemy, to proszę o odpowiedź, a jeszcze lepiej niech mi ktoś napisze jak schudł przy niedoczynności [tarczycy].”

Źródło: f.kafeteria.pl

~ Hekate

„Co myślę o otyłości? Hmm, jeśli wiem, że jest to spowodowane np. chorobą lub przyjmowaniem leków, to wszelka interpretacja i ocena wyglądu takiej osoby pod względem wagi ciała byłaby nie na miejscu, ponieważ to, jak wygląda nie zależy w tym wypadku od niej. Ale nawet jeśli osoby są otyłe z tego powodu, nie znaczy że muszą być zaniedbane. Wiadomo, że jak ktoś jest otyły, to fakt, że nie dba zewnętrznie o siebie potęguje tę jego nadwagę i czyni z niej osobę nader nieatrakcyjną.

Jeśli natomiast otyłość jest wynikiem własnego zaniedbania i zwykłego obżarstwa, to mój stosunek do takiej osoby będzie nieco inny. Ale umówmy się, że parę kilo nadwagi to jeszcze nie tragedia. Są osoby, które np. uwielbiają słodycze lub jakiś inny rodzaj jedzenia i trudno im z niego zrezygnować. Nie każdy musi być przecinkiem. A z doświadczenia wiemy sami, że czasem waga lubi się wahać. Ale znaczna nadwaga, rzucająca się w oczy, to już myślę jest problem. I tylko świadczy na niekorzyść tej osoby. No bo co: powoli się zabijać na własne życzenie? Fundować sobie choroby serca, niewydolność krążenia i oddychania? Bole stawów i tuziny rehabilitacji? I jeszcze robić to z premedytacją! W wakacje pracowałam w Ośrodku Rehabilitacyjnym Dzieci (w uzdrowisku), gdzie były dzieciaki z całej Polski. Napatrzyłam się trochę na młode dziewczyny, które przy wzroście około 160 cm, czasem mniej lub więcej dochodziły wagą do 70-80 kilogramów. Nie wiem jaki tam procent był rzeczywiście chory, a jaki na własne życzenie. Wiem jedno: jeśli w tak młodym wieku dziewczyna musi korzystać z rehabilitacji, to co będzie w przyszłości? Najgorsze jest chyba to, że one się w ogóle nie przejmowały swoim wyglądem! A kiedy usłyszałam, co powiedziała jedna babka, to mi ręce opadły. Kobieta w średnim wieku, full kasy. Waży tak dużo, że stawy odmawiają jej posłuszeństwa. Siedzi w domu przed szklanym ekranem i wpie…a jedzenie. Jej waga jest tak duża, że na rehabilitację wozi ją samochodem mąż, bo sama nie da rady chodzić na dłuższym odcinku Kiedy jej się zwraca uwagę, żeby zaczęła się ruszać, wychodzić z domu – bo w przeciwnym razie w ogóle nie będzie się mogła ruszyć niebawem – to ona narzeka, że w Warszawie miała windę, a tu nie ma…”

Źródło: www.forum.o2.pl

~ Kusia

„Podejrzewam, że wystarczy ustalić sobie kilka określonych reguł, np. skuteczną metodą unikania nadwagi jest ograniczenie białego chleba, makaronu, ziemniaków i potraw smażonych z panierką (czyli po prostu KLASYKA zdrowego żywienia :P).

Poza tym, starać się utrzymywać jakiś porządek czasowy spożywanych posiłków (zwracać uwagę na to, by NIE JEŚĆ PRZED SNEM). Ponadto jeść tylko wtedy, gdy odczuwamy lekki głód, nie >>zapychamy<< się w nadmiarze i jemy MNIEJ, a CZĘŚCIEJ.

Poza tym dobrze jest jeść na kolację białko, a śniadanie zacząć czymś pożywnym. Te zasady wg mnie nie są rygorystyczne. Wiadomo, że każdy organizm ma inną przemianę materii i to TY sama musisz zaobserwować, jak Twoje żywienie zamienia się na liczbę na wadze. ;)”

Źródło: www.babyboo.vitalia.pl

~ rossi

„(…) Obecnie ważę jakieś 58-60kg. Jest mi z tym bardzo źle… A więc moja historia jest banalna – kiedyś byłam szczupła, normalna. Ważyłam średnio 50kg przy wzroście 158cm. Jeszcze w liceum ćwiczyło się trochę na w-fie, a potem… Potem zapuszczałam się coraz bardziej, szczególnie, że jestem typem gruszki - mam grube nogi (uda!), łydki też się >>obtłuściły<<, pośladki, pupa i brzuch – oponki totalne :( Biust marny (czyt. rozmiar A), przez co wyglądam nieproporcjonalnie. Postanowiłam się wziąć za siebie, bo będzie coraz gorzej! Próbowałam ograniczyć jedzenie – kończyło się wieczornym obżarstwem. Nigdy nie przepadałam za słodkościami, jadłam tylko kiedy naprawdę miałam smaka, a teraz… Teraz ciągle mam smaka, mam wrażenie, że im bardziej myślę o odchudzaniu, tym bardziej czuję się głodna, nie pomaga napchanie się chrupkim pieczywem czy surówkami. Niby czuję, że jestem pełna, ale nie czuje sytości, mam ochotę zjeść coś >>konkretnego<<, bo inaczej ciągle czuję głód… Jak to możliwe!? Nie potrafię się odchudzać. Czytałam tu o dietach, planach, niestety nie pracuję i nie stać mnie. Nasuwa się wam pewnie pytanie: >>a ćwiczysz kobieto?<< A więc… po 5 brzuszkach wysiadam… Mam rowerek stacjonarny, na którym jeżdżę, dodatkowo planuję zakup twisterka.

Mam nadzieję, że ktoś dotrwał do końca i potrafi mi doradzić, pomóc. Bo ja naprawdę chcę schudnąć, ale okazało się to dla mnie górą lodową, najgorzej jest z jedzeniem. (…)”

Źródło: www.vitalia.pl

~ Audrey

„A teraz coś ode mnie… Kiedy zaczęłam podstawówkę, moi rodzice zaczęli prowadzić sklep i nigdy ich w domu nie było. Obiady były tuż przed snem, a np. w niedzielę około 17, gdzie dziś w niedzielę jemy o 13. Powiem Wam, że do trzeciej klasy chodziłam na popołudniową zmianę i jakoś zawsze jadłam śniadanie przed wyjściem z domu (babcia pilnowała), a o 12-tej był w szkole obiad; a od czwartej klasy miałam już na rano do szkoły. Nie jadłam śniadania, bo… trudno mi dziś powiedzieć… wolałam drożdżówki. Dziś, jak sobie wszystko poukładam, to tyć zaczęłam około czwartej klasy. Często było tak, że po szkole jadłam jakieś chrupki, batoniki. Wówczas modne zaczęły być chipsy. Masakra….

Ja nie obwiniam moich rodziców i nie mam do nich żalu. Mam żal do pielęgniarki szkolnej. Przez całą szkołę pisała mi w dokumentach, że pouczono mnie o sposobie odżywiania. Normalnie płakać mi się chciało, bo nikt - ani mnie, ani rodziców nie pouczał…”

Źródło: jw.

~ Kama

„No wiesz , jeśli rodzina Cię tak w dzieciństwie dokarmia i uczy jeść do syta, tłusto itp. , to potem trudno odciągnąć człowieka od takiego jedzenia. Dlatego tak często dzieci, młodzież ma nadwagę (otyłość), a potem ciężko to zmienić - no bo sprobuj tak nagle przestać jeść batoniki, czekoladki, chipsy, pizzę, coca colę, skoro wychowałeś się na takim jedzeniu.”

Źródło: www.papilot.pl

~ Aurelia

„No niestety, tak to jest… Rodzice nie mają czasu, bo zapracowani, to dzieciom się wciska różne przekąski, albo daje kasę na >>drugie śniadanie<<, które zazwyczaj składa się ze słodyczy. Moi rodzice trochę zawinili, no ale czasu już się nie cofnie… ja tyć zaczęłam w podstawówce i to w tempie zastraszającym. A pielęgniarki też nic nie zrobiły, tylko krzywo patrzyły, kiedy na wadze było coraz więcej kilogramów. Pamiętam liceum – 1 klasa, wuefista dosr…ł mi wtedy, mówiąc >>zrób coś ze sobą<<, bo nie umiałam wykonać ćwiczenia… To był koszmar… :-(

Mam nadzieję, że sama nie popełnię tego błędu i moje dzieci będą się zdrowo odżywiały (…)”

Źródło: www.vitalia.pl

~ Danielle

„Zastanowiłaś się, co piszesz? Chyba ktoś im na takie jedzenie musi dać pieniądze! Nie można mówić, że dzieci będą jadły co chcą, i że jak dorosną, to zmądrzeją! To w końcu rodzice są za dzieci odpowiedzialni, powinni dbać o ich zdrowie! Ja na miejscu takich dzieci miałabym do rodziców żal do końca życia, bo dzieci niestety nie są świadome tego, że objadanie się słodyczami i fast foodami grozi otyłością. Od tego mają rodziców…

Ja nigdy na śniadanie do szkoły nie dostawałam słodyczy, ani pieniędzy na nie. Zawsze mama robiła mi kanapki, dawała jakiś owoc, dbała o to co i w jakich ilościach jem.”

Źródło: jw.

~ Edith

„Tak. Nigdy nie objadałam się słodyczami ani innymi rzeczami. Zawsze więcej od koleżanek, ale w granicach normy. Przytyłam tak poważniej dopiero pod koniec liceum, a przyczyna prosta, brak ruchu… Za moich czasów nie było jeszcze takiej manii odchudzania wśród nastolatek. Dziewczyny mogły wyglądać trochę okrąglej i nie mieć z tego powodu kompleksów.”

Źródło: jw.

~ Hektor

„Słodycze oraz tłuste jedzenie popijane napojami gazowanymi z plastikowych butelek sprzyjają tyciu. Nie tyją tylko osoby genetycznie na to odporne (każdy zna osoby pożerające tony jedzenia a chude jak patyk.”

Źródło: www.onet.pl

~ Doris

„Jak byłam malutka, moja babcia dawała mi słodycze cichaczem, by nikt nie widział. Bo rodzice, a szczególnie tata, starali się ograniczać smakołyki w domu. Moje dwie siostry były szczuplutkie, a ja okrąglutka. Ciekawe dlaczego? Ach te babcie, ale nie mam do nikogo żalu, to przestroga. (…)”

Źródło: www.vitalia.pl.

~ Dominika

„Złe nawyki żywieniowe to na pewno jedno. Skłonności dziedziczne do tycia to drugie. Ale gdy dorastamy i uświadamiamy sobie co możemy zrobić dla siebie, żeby być zdrowym i szczupłym, to okazuje się, że jedzenie pełni w naszym życiu tyle dodatkowych funkcji, że to coś okropnego. I zgadzam się z (…): >>No i do tego doszedł ten kompulsywny sposób zaspokajania emocji, skrytych miłości i innych… Pączki, ziemniaki, ptasie mleczko, bułki, czekolada – wszystko, wszystko.<< Dokładnie tak było ze mną. Zrobiłam się pyzą właśnie w okresie dojrzewania. Bo nie radziłam sobie z emocjami. W moim wypadku jedzenie stało się jeszcze sposobem wymierzania sobie kary. Jakoś koło 18-19 lat zeszczuplałam samoczynnie, ale do tej pory mój sposób jedzenia mnie męczy. Do tego stopnia, że ja, prawie czterdziestoletnia baba, poszłam z tym do psychologa, bo już mam dość rozmyślań o bułeczkach, ptasim mleczku, kremach czekoladowych, bleeee!!!

I myślę sobie, że osoby z bulimią czy anoreksją przechodzą przez piekło. A szokuje mnie fakt, że takie (…) problemy jak ja ma ponoć około 40% kobiet. Echh, nie tracę jednak optymizmu.”

Źródło: jw.

~ Elais

„Proste – dzisiejsze dzieciaki mało się ruszają. Wiem, bo pamiętam jak to wyglądało np. 15 lat temu. Wszystkie boiska na osiedlu były zawsze pozajmowane. Grał ten, kto był wystarczająca dobry. A ten. który nie był, to sobie obok np. żonglował piłką czy odbijał ją od ściany lub mógł sobie pójść zacząć inną dyscyplinę sportu uprawiać (tenis itd.). Dzisiaj, jak patrzę, to boiska są puste. Orliki jeśli są zajęte, to najczęściej są zajmowane przez gości w przedziale +20, a najczęściej +25. Czasem pojawią się 8-9-latki, ale to, bym powiedział, jest taki pierwszy rzut. Jest ogromna wyrwa gdzieś tak pomiędzy dziećmi, młodzieżą 13-20 lat – to tu zaczęło się play station, Internet itd. Era dzieci Internetu robi swoje – te dzieci nie wiedzą, jak wygląda świat bez Internetu, bez komputera… więc nie korzystają z niego. Nie ma kultury spędzania czasu razem z kolegami, uprawiając jakiś sport. Co najwyżej… jest kultura siedzenia pod blokiem, albo przed komputerem.

Oczywiście te wszystkie >>McDonaldsy<< też robią swoje. Kiedyś mówiono, że sport to zdrowie i w jakiś sposób próbowano to promować w mediach. Dzisiaj wiadomo, że na tym nie można zarobić – lepiej wypromować co innego, np. obsesję na punkcie swojego wyglądu, obsesję na punkcie pieniędzy, za które można sobie pokupować piękne gadżety typu iphone, ipad, samochód, itd., itp.

Myślę, że to sam >>system<< doszedł do wniosku, że tak naprawdę otyłość to… żyła złota. Więcej konsumują, więcej wydają na leczenie, są mniej pewni siebie, więc są bardziej podatni na sugestie mediów pokroju kup to, kup tamto… to poczujesz się lepiej. Albo np. zastosuj dietę - schudniesz. A jak schudniesz, to co wtedy ? Ano pójdziesz do sklepu kupić nowe ciuchy ;)

To wszystko to jeden wielki biznes. :)”

Źródło: www.forumowisko.pl

~ Cynek

„(…) Zaniedbanie, wpychanie jedzenia przez rodziców, fast foody, wiele przyczyn można znaleźć. (…)”

Źródło: pogaduchynaluzie.pl

~ Demeter

„Mi się wydaje, że to nie do końca jest kwestia DNA, komórki tkanki tłuszczowej produkują się, kiedy jeszcze jesteśmy dziećmi. Im bardziej pulchne dziecko, tym tego więcej – ale nie znaczy, że w przyszłości nie ma szans sobie z tym poradzić, chociaż w momencie gdy rodzice >>utuczyli<< dziecko, mają sami złe przyzwyczajenia, które przekazują dzieciom, przez co te komórki tłuszczowe z wiekiem stają się coraz większe – a dziecko już jako dorosły człowiek boryka się z otyłością i złymi przyzwyczajeniami…”

Źródło: www.polityka.pl

~ Jokasta

„[Jedzenie] to nie skłonność, to podstawowa potrzeba. Po prostu mamy wszystkiego za dużo! Pamiętam z dzieciństwa (młodszym polecam powojenne filmy), wszyscy dorośli byli szczupli ! I my – dzieciaki – też! W bogatszych krajach ludzie za dużo jedzą (w Nepalu trudno spotkać otyłego człowieka)!”

Źródło: jw.

~ Madame

„[Przyczyny nadwagi to] na pewno zaburzenia hormonalne - zwłaszcza zespół Cushinga (ale objawem jest nie tylko otyłość), cukrzycę, zespół tłuszczowo-płciowy…(…)… To choroba pochodzenia podwzgórzowego, objawia się gromadzeniem tłuszczu w okolicy bioder, brzucha pośladków, piersi, ud, nad - i podobojczykowych, na szyi. Ponadto występuje niedorozwój płciowy.

Ale u zdecydowanej większości ludzi jedyną przyczyną nadwagi jest brak silnej woli i nieodpowiedni tryb życia.”

Źródło: www.gazeta.pl

~ Andrew

„To jest często błędne koło – im ktoś robi się grubszy, tym mniej mu się chce ruszać. W efekcie, jedynym ruchem jest udanie się po kolejne żarcie, i ani się obejrzy, a tu 120 kg na liczniku.

W mojej (i równoległej) klasie, w podstawówce (w sumie około 70 osób) może ze trzy [osoby] by się znalazły, o których można było wówczas powiedzieć >>gruby<<. Choć pewnie według aktualnych standardów byliby oni (one) zaledwie przeciętne. A jak to teraz wygląda, szczególnie w dużych miastach, to aż przykro patrzeć. Nieraz widzę wycieczki szkolne udające się na Stare Miasto – toż to stada wielorybów a nie młodzież!

Ale kiedyś przy mojej szkole (podstawówka i LO) trzy boiska do nogi + jedno do siatki były praktycznie wciąż zajęte aż do wieczora. A teraz zostało jedno, zwykle puste po południu, a na pozostałych najwyżej samochody parkują.

Ja jestem czterdziestokilkulatkiem, i wciąż 3-4 razy w tygodniu uprawiam sport. Gdyby nie to, pewnie też nosiłbym ciuchy o kilka rozmiarów większe, bo zjeść także lubię. Ale na szczęście nie fast foody i colę.”

Źródło: www.polityka.pl.

~ Denise

„Jak dla mnie… bzdury. Znam mnóstwo otyłych ludzi i oni wszyscy, podkreślam wszyscy, mają mało ruchu i jedzą dużo świństwa. Cudów nie ma, samo nie zniknie. Wszyscy oni są też przekonani, że mało jedzą – jakiś system zaprzeczania i spojrzenia prawdzie w oczy im się włącza. Pewnie badania doprowadzą do wynalazku jakiegoś cuda i kolejne firmy będą zbijały fortuny na nieszczęśliwych ludziach.”

Źródło: jw.

~ Fryderique

„Zgodzę się, że genetyczne uwarunkowanie otyłości istnieje, ale to będzie znikomy procent w morzu grubasów. Mieszkam w UK. Dlaczego jest tu tak wiele otyłych kobiet i dziewcząt? (…) Główną przyczyną jest >>pożeranie<<. Nie piszę nawet - jedzenie, bo one się nie żywią, one zwyczajnie żrą. Do tego zapijają ubóstwianą tu colę dietetyczną (hehe). Mimo, że w marketach czy na ryneczku jest wybór owoców i soków, mało która ze znanych mi Angielek lubi jeść owoce, o sokach nawet nie wspomnę. Do tego siedzący tryb życia przed TV, ogłupianie się programami typu x-factor i macie otyłość…”

Źródło: jw.

~ Gaja

„Ja jestem za zakazem sprzedaży chipsów w szkołach. Dzieciaki potrafią zjeść 5 paczek dziennie. Na każdej przerwie jedną. Na pewno winą za nadwagę dzieci jest ich niewłaściwe odżywianie. Ale niektóre dzieci mają kiepską przemianę materii czy różne choroby wywołujące nadwagę. Często się to wyrównuje po okresie dojrzewania. Młodociane grubaski nieraz są chudzielcami w dorosłym życiu i na odwrót. A o brakach w chromosomach czytałam. To jakieś odkrycie naukowe. Podobno jest jakaś dysfunkcja w chromosomie 16-ym, która powoduje że mózg nie wysyła sygnału o najedzeniu. Dzieci nie wiedzą, że są syte i jedzą bez opamiętania, stąd nadwaga i otyłość (…).”

Źródło: www.forumowisko.pl

~ Gisele

„Po prostu ludzie coraz mniej się przejmują swoim stylem życia. Jedzą niezdrowo… Nie uprawiają sportu. :)”

Źródło: www.medykforum.pl

~ Gracjan

„Witam. Nie zapominajcie jednak o problemach endokrynologicznych. W dzisiejszej dobie leczenia hormonalnego taka przyczyna otyłości nabiera coraz większego znaczenia. Często źle ustawiona terapia hormonalna może spowodować pojawienie się skutków ubocznych rozregulowania hormonalnego… jak otyłość właśnie, łojotok, trądzik czy nadmierne owłosienie. Często kobiety nie mogą sobie z tym poradzić latami. Pozdrawiam.”

Źródło: jw.

~ Florencja

„Rzeczywiście, u większości z nas zły sposób odżywiania się i brak ruchu, u innych chorobowe przyczyny (problemy z prawidłowym metabolizmem, itd.) Jeśli stosowanie diety i leki nie pomagają, proponuję skierować się w stronę medycyny naturalnej, wspomaganie ziołami, odpowiednie dobraną dietą - z tego co się orientuję, to są zaskakujące efekty – np. medycyna chińska, czy tybetańska…”

Źródło: jw.

~ Izylda

„Przykre, ale prawdziwe. Niestety dieta większości dzieci pozostawia wiele do życzenia. Za dużo tłuszczy, cukrów i soli. Do tego kompletny brak ruchu i nie ma się co dziwić, że dzieci są otyłe. Nawet jeśli rodzic nie jest typem sportsmena, to powinno mu zależeć, by dziecko uprawiało sport. Można je wysyłać na obozy sportowe (np. Ok-Tours ma takie w swojej ofercie), jest wtedy szansa, że będzie utożsamiało ruch z przyjemnością.”

Źródło: www.wbobas.pl

~ Sfinks

„Chipsy, coca-cola, masa białego pieczywa, piwo, jakieś obrzydliwe napoje kolorowe - dzieci z brzuszkami jak balony wcinają to wszystko. To jest absolutny brak świadomości. Nadmienię również owoce – masę cukru prostego, natychmiast zamienianego w tłuszczyk.”

Źródło: www.forum.wp.pl

~ Selena

„Nadwaga to problem emocji. Ci z nas, którzy sobie z nimi nie radzą, rekompensują w sobie nadmiar negatywnych emocji jedzeniem ponad miarę. Uważam, że tutaj psycholodzy mogliby pomóc otyłym osobom. Kiedy jestem zakochana i mam dużo pozytywnych emocji, dużo motywacji do radosnego odbierania życia, wtedy chudnę bez żadnych diet i katowania się ćwiczeniami. Kiedy mam >>złamane serce<<, wszystko traci sens i zaczynam objadać się słodyczami (lody, ciastka) i zaczynam tyć. Myślę, że jeśli kobieta jest spełniona w związku (tak prawdziwie, dogłębnie), nie będzie tyła, będzie dbała o siebie, o swoje zdrowie i o wygląd.”

Źródło: www.kobieta.wp.pl

~ Sophie

„Zgodzę się w 100%. Dokładnie tak jest. Gdy kobieta jest spełniona w związku (tu jednak rola jest nie tylko po stronie kobiety, ale i mężczyzny!), to nie będzie się objadać. Jakoś tak w dziwny sposób poczucie bycia kochaną i to, że się podoba (bezwarunkowo!) 2-ej osobie sprawia po prostu, że nie ma sobie czego rekompensować jedzeniem. Tak widać skonstruowana jest natura kobiety, a może człowieka… W końcu jedzenie to też pewnego rodzaju przyjemność, choć nijak porównywać ją do uczucia!”

Źródło: jw

  Rozdział 2.  

PRAWDZIWE HISTORIE
WALKI Z NADWAGĄ…

(…)

  Rozdział 3.  

PRAWDZIWA
SKUTECZNOŚĆ DIET…

(…)

(…)    (…)    (…)    (…)

(…)    (…)    (…)    (…)

3.37. Dieta Turbo

Dieta Turbo stanowi świetne rozwiązanie dla osób metodycznych i skrupulatnych. Dlaczego? Bo zanim do niej przystąpisz, musisz przygotować swój indywidualny plan działania. Dieta pozostawia pole do popisu w zakresie komponowania posiłków. Nie czujesz się na niej bezradna i pozostawiona sama sobie, jak na przykład może się dziać w przypadku diety 1000 kcal. Tu wskazane zostały grupy produktów dozwolonych do jedzenia, możesz wybierać spośród naprawdę wielu propozycji. Wystarczy jedynie pilnować kilku prostych reguł i odchudzanie stanie się czystą przyjemnością. Każdego dnia wybierasz produkty z różnych grup, więc nie ma mowy o monotonii. Nie jesteś skazana na jedzenie nielubianych dań, zawsze jest jakaś alternatywna pozycja do wyboru. Wygodnym aspektem Diety Turbo są na pewno uściślenia co do dozwolonej ilości spożywanych posiłków. Wiesz, że na przykład dziś na śniadanie masz zjeść dwie sztuki z grupy pierwszej – i  wybierasz to, na co tylko masz teraz ochotę. Dziś będą to dwa jajka, jutro np. jajko i szynka. Prawda, jaka przyjemna różnorodność? Dzięki takiemu rozwiązaniu można maksymalnie zindywidualizować jadłospis i jeść Twoje ulubione dania w nowych aranżacjach.

Polecamy Dietę Turbo każdemu pragmatykowi, który wie, że chudnięcie to długotrwały proces, który chce się skrupulatnie przygotować do każdego dnia diety i czynnie, świadomie uczestniczyć w tym procesie. Zasady tej diety nie są rewolucyjną nowością, ale bardzo umiejętnie i innowacyjnie wykorzystują osiągnięcia wielu lat pracy dietetyków.

I najważniejsza informacja – gwarantujemy ci, że na tej diecie zapomnisz, co to znaczy głód! Po pierwsze, posiłki w ciągu dnia są rozplanowane naprawdę rewelacyjnie, a to, co jesz, szybko i na długo Cię nasyca. Dania komponowane - określane mianem posiłków >>wysoko nasycających<< - faktycznie, mimo stosunkowo niewielkiej objętości posiłków, nie przynoszą poczucia pustego żołądka. Energia z pożywienia uwalniana jest powoli, dzięki czemu nie odczujesz osłabienia i dietetycznej apatii, tak typowej dla diet niskokalorycznych.

Rozważysz tę propozycję? Czy to dieta dla ciebie? Jeśli się wahasz, przeczytaj opinie tych szczęśliwców, którzy zdecydowali się jeść według Diety Turbo i teraz cieszą się piękną sylwetką i zdrowiem! Jak zawsze jednak są także przeciwnicy, dlatego, jak w każdym przypadku - „przed użyciem skonsultuj się z dietetykiem” :-)

~ Fauna

„Po prostu ta dieta >>niby jest płatna<< i dlatego nie znajdziesz oficjalnych info na jej temat nigdzie… jedynie na forach. Masz przedstawione grupy posiłków z jakich będziesz korzystać. Grupa 1 to owoce, grupa 2 - nabiał, mięso i orzechy, grupa 3 to warzywa, a czwarta jest mieszana. Musisz jeść 6 posiłków dziennie, ale tylko z tych grup, które masz akurat rozpisane np. śniadanie to 2 produkty z grupy 2 (np. jajko na twardo i plasterki szynki). Oczywiście nie jesz słodyczy itp., tylko to, co masz napisane. Najgorzej jest chyba z jogurtami. Nie można ich jeść. Sportu nie musisz żadnego uprawiać, bo dieta mówi, że ćwiczenia nie mają wpływu na to, czy chudniesz. Jeszcze trzeba pić dużo wody i można spacerować 30 min. dziennie.”

Źródło:… [podano w wersji pełnej].

~ wronka

„Jak to jest u Was z tym? Słyszeliście o tej diecie? Stosowaliście? Ja stosuję dziś 4. dzień i muszę przyznać, że to naprawdę działa. W ciągu 3 dni schudłam 1,3 kg i straciłam w cm. Dieta nie wymaga ćwiczeń, po prostu spaceruję, ruszam się choćby sprzątając mieszkanie itd. Polecam ją wszystkim. Można jeść naprawdę wiele produktów w porównaniu do innych diet, no i nie trzeba się głodzić, a wręcz przeciwnie – ja przy Diecie Turbo mam jeść 6 posiłków dziennie.”

Źródło:… [podano w wersji pełnej].

~ Marcepanowa

„Dieta Turbo opiera się na bardzo prostym, lecz bardzo skutecznym koncepcie – spożywasz 6 posiłków dziennie, jedząc pokarmy >>wysoko nasycające<< w odpowiednich kombinacjach. Dzięki temu pozwalasz swojemu metabolizmowi spalać Twój tłuszcz bardzo szybko i nie jesteś głodna, ze względu na dużą ilość posiłków, a dodatkowo nie musisz jeść tak dużo jak zwykle, ponieważ jesz posiłki, które bardzo szybko Cię nasycają. Jadłospis dobierasz sobie sama z określonej listy pokarmów wysoko nasycających, dzięki czemu nie tylko będziesz jadła odpowiednio, żeby zrzucać 1 kg tłuszczu dziennie, ale też będziesz jadła to, co lubisz. UWAGA: nie jest obojętne, jakie posiłki wchodzą w skład posiłków wysoko nasycających, więc nie wystarczy jeść 6 razy dziennie – musisz też jeść odpowiednie rzeczy, które są opisane w diecie Turbo w odpowiednich kombinacjach, żeby osiągnąć szybki efekt odchudzający.”

Źródło:… [podano w wersji pełnej].

~ szopka

„Nazwa mówi sama za siebie. Lepiej unikać.”

Źródło:… [podano w wersji pełnej].

~ Konstancja

„(…) Dietę Turbo zaczęłam stosować [2 tygodnie temu] – do dzisiaj straciłam 6 kg i po kilka centymetrów wszędzie. Moja waga wyjściowa to 112 kg. Jak na razie, moim celem (…) [za ok. 8 miesięcy] jest 67 kg. Mam nadzieję, że mi się uda… (…)”

Źródło:… [podano w wersji pełnej].

~ probówka

„Ja ją [Dietę Turbo] kupiłam za radą koleżanki, która schudła z nią 6 kg. Na początku też myślałam, że to jakieś naciąganie, ale kupiłam i spróbowałam. Nie trzymałam się jej dokładnie w 100%, ale schudłam 5 kg w dwa tygodnie.”

Źródło:… [podano w wersji pełnej].

~ cudowna

„Witam Ja również dziś zaczęłam tę >>cud dietę<<. Tak naprawdę, tu nie ma wielu cudów – bardzo przypomina mi ona dietę rozdzielną, którą kiedyś z sukcesem stosowałam. Wrażenia po pierwszym dniu: nie jest najgorzej, tylko też bardzo mi brakuje węglowodanów w postaci chleba, ziemniaków, ryżu, makaronów. Uwielbiam >>kluchy<< wszelkiego typu, a tu nic z tych rzeczy, tylko to boli… Ale da się wytrzymać, nie czułam głodu, wręcz przeciwnie – wypełniała mnie woda mineralna i czerwona herbata. Problemem jest tylko to, że trzeba się zastanowić co i kiedy jeść – to zabiera trochę czasu, nie ma problemu teraz, bo jestem na urlopie, boję się jednak, że jak wrócę do pracy, to znowu będę >>łapała<<, co będzie pod ręką – ale to dopiero w poniedziałek, zobaczymy. I jeszcze brak warzyw i owoców – te, które są, już nie wyglądają apetycznie, a nie znoszę mrożonek. (…)”

Źródło:… [podano w wersji pełnej].

~ wrona c.d.

„Jesz 6 posiłków dziennie, co sprawia, że jesz mniejsze ilości. Posiłki które się je, są >>wysoko nasycające<<, tzn. jesz mniej, żeby się najeść i na dłużej Ci wystarcza.”

Źródło:… [podano w wersji pełnej].

~ klarka

„Witam! chcę się z Wami podzielić moją opinią o Diecie Turbo, na której jestem już 5-y dzień… (…)

Źródło:… [podano w wersji pełnej].

(…)

PUBLIKACJE SERII WYDAWNICZEJ „ALE HISTORIE!”

(szczegółowy opis treści każdej książki dostępny jest na www.alehistorie.pl)