Opętanie i egzorcyzmy w praktyce

Wydawnictwo Monumen

Warszawa 2017

Opracowanie redakcyjne
Monumen Sp. z o.o.

Projekt okładki
Helena Żurawska

Zdjęcia
Antonioguillem – fotolia

Skład wersji elektronicznej
Bartek Maciejewski

Korekta
Justyna Sałata

Copyright© 2017 by Wydawnictwo Monumen
All rights reserved

ISBN ePub 978-83-65624-51-2
ISBN Mobi 978-83-65624-52-9

Wydawnictwo Monumen
os. Przemysława 16A/6
61-064 Poznań
www.miesiecznikegzorcysta.pl

Zamówienia
Księgarnia ludzi wolnych
tel. 22 266 80 20
sklep@miesiecznikegzorcysta.pl
www.monumen.pl

SPIS TREŚCI

Wstęp

Postać egzorcysty i jego posługa w Kościele

Posługa egzorcysty w Kościele

Egzorcyzm Jana Pawła II

Przypadki ks. Michała Olszewskiego

Uwolnienie 17-latki

Opętane dziecko

Przypadki ks. Jarosława Cieleckiego

Długa droga do uwolnienia

Paktowanie z diabłem

Światło paliło się do rana

W tym tunelu jest światło

Egzorcyzmująca moc różańca

Zgoda na krzyż

Przypadek ks. prof. Aleksandra Posackiego SJ

Samozapłony

Świadectwa opętanych z komentarzem egzorcystów

Świadectwo Agnieszki

Świadectwo Teresy

Jezus – egzorcysta

Św. Paweł egzorcyzmuje Europę

Opętanie okiem psychiatry

Pseudoegzorcyści

Czy Szatan może zaszkodzić egzorcyście?

Rozmowa z pomocnikiem egzorcysty

Rozmowa z egzorcystą

Modlitwy błagalne, jakie wierni prywatnie mogą zanosić w zmaganiu się z mocami ciemności

WSTĘP1

W 2013 roku miałem wykład o demonologii w kulturze na Międzynarodowym Zjeździe Egzorcystów w Częstochowie. Mówiłem o tym, jak z obrazu świata europejskiej kultury stopniowo i nieuczciwie wyeliminowano lub przedefiniowano postać demona, nie tykając początkowo osoby Boga, ale za jakiś czas zaprzeczono także Jego istnieniu, a przynajmniej znaczeniu w życiu człowieka. Odrzucenie demonologii miało ścisły związek z odrzuceniem teologii.

Wyeliminowano w ten sposób podstawy rozeznawania duchowego. Dusze ludzkie znalazły się w wielkim niebezpieczeństwie duchowym, z którego współcześnie wychodzimy bardzo powoli i nie bez rozmaitych przeszkód.

Problem polega na tym, że wielu współczesnych teologów przejęło ideologię oświecenia, osłabiając nadprzyrodzony charakter Objawienia. Nie chodzi jednak tylko o oświecenie, ale także o wcześniejsze dominujące w Europie nurty intelektualne, które przygotowały to myślenie: neoplatonizm, tomizm i scholastyka, ale też hermetyzm czy kabała. To z kolei miało wpływ na różne koncepcje psychologii czy parapsychologii, które osłabiły demonologię chrześcijańską i jej znaczenie lub wprost ją wyeliminowały. Nie możemy ulegać pokusie manicheizmu. To Bóg rządzi światem, nawet jeśli dopuszcza zło i to zło ze strony szatana. Ingerencje demoniczne mają często charakter próby i służą duchowemu oczyszczeniu. To nie jest tylko walka z szatanem, ale walka o to, by być bliżej Boga.

Z drugiej jednak strony eliminacja postaci szatana w kulturze lub jej swoiste przedefiniowanie doprowadziły stopniowo do niewiary i ateizmu, a w Kościele do marginalizacji praktyki duszpasterskiej uwalniania od Złego. To wielu wiernych pozostawiło bez pomocy, skutkiem czego wiją się oni w konwulsjach duchowych cierpień, nierzadko bluźniąc Bogu.

Mówiąc o nauce, mam na myśli filozofię i naukę empiryczną. Uległy one temu mechanizmowi, który można nazwać ideologizacją. Ukrytą podstawą światopoglądową nauki stał się materializm i naturalizm. To stopniowo wpłynęło na teologię, która – odrzucając pierwotnego ducha proroctwa – miejscami uległa podobnej ideologizacji, a nawet politycznej poprawności.

A jednak Biblia od początku ukazuje nam trzy osoby dramatu: Boga, człowieka i szatana. Oznacza to, że w świecie istnieją trzy wole, o czym mówią wszyscy Ojcowie Kościoła, ponieważ doświadczali tej rzeczywistości w swoim sercu. Ta zasada trzech woli podtrzymywana jest dziś szczególnie przez Kościół prawosławny, który trzyma się Tradycji Ojców Pustyni i greckich Ojców Kościoła.

W teorii poznania Ewagriusz z Pontu wskazywał – odpowiednio – na trzy rodzaje myśli: diabelską, ludzką i anielską. Podobny trójdzielny podział spotykamy w całej patrystycznej i monastycznej tradycji chrześcijańskiej Wschodu i Zachodu, czego dowodem są także Ćwiczenia ignacjańskie. Stosują one podobną zasadę jako klucz duchowego rozeznania, mówiąc o duchu dobrym i złym, które wpływają na ludzką naturę i sumienie każdego człowieka.

Ewagriusz skonstruował specjalną metodę przechodzenia od myśli diabelskiej do anielskiej. Otóż aby uwolnić się od demonów, nie wolno grzeszyć, należy praktykować żarliwą modlitwę i ascezę, oddalać od siebie pamięć złego, wystrzegać się demona uwodziciela, tułacza odwodzącego nas od Boga i sprawiającego, że stajemy się rozkojarzeni (M. Łuczewski). Rozeznanie duchowe, w którym uczestniczyły zawsze trzy osoby dramatu czy teodramatu (Bóg człowiek i szatan), wymagało stale rozwijanej czujności duchowej, nieustannej modlitwy i pracy nad sobą. Poznanie czy iluzja, a właściwie zwodzenie duchowe zależy od stosowania szeroko pojętych Ćwiczeń Duchownych, od przemiany samego siebie, od nawrócenia serca i umysłu (podobną intuicję widzimy w filozofii greckiej, np. u stoików).

To wszystko oznacza, że problem obecności Boga i szatana w życiu człowieka, przeniesiony na poziom metodologii, sugeruje nam, że człowiek, dążąc do Boga, może być zwodzony przez szatana (który chce odwieść człowieka od Boga, a nawet zniszczyć relację z Nim). Aby tego uniknąć, człowiek musi korzystać ze specjalnych praktyk moralno-religijnych, które można określić za antropologiem i socjologiem M. Foucaultem jako „techniki siebie”. Inaczej mówiąc, człowiek musi się przede wszystkim modlić, ale też nieustannie się nawracać i przemieniać. Pożądany jest także post i niektóre praktyki ascezy. Ciekawe, że właśnie o tym przypominają nieustannie objawienia maryjne, z objawieniem fatimskim na czele.

Człowiek, aby poznać świat i Boga, musiał poznać samego siebie, a także przemieniać samego siebie. Poznawanie rzeczywistości ściśle i nierozdzielnie wiązało się z rozeznawaniem duchowym, a nawet z walką duchową, a przede wszystkim z własną, nieustanną i całościową przemianą egzystencjalną, moralną i duchową.

Dziś poznanie człowieka ogranicza się do sfery wąsko pojętego racjonalizmu. Dlatego człowiek mało rozumie znaczenie rozróżnienia pomiędzy psychologiczną Potrzebą, demoniczną czy grzeszną Pokusą a Bożym i świętym Pragnieniem, które często wprost pochodzi od Boga. Nie rozróżnia się już pomiędzy wymiarem naturalnym, praeternaturalnym czy nadprzyrodzonym, o czym przypominał ks. F. Bamonte w swoich książkach. Wszędzie zwycięża wszechobecny naturalizm, a nawet materializm. To wszystko przyczynia się do zagubienia człowieka i jest ogromnie niebezpieczne. Człowiek zbył łatwo i zbyt często staje się dziś ofiarą Złego. Myli potrzeby z pokusami, lekceważy i profanuje świętość. Lekceważy powagę i tajemnicę zła. Zapomina, że wiele chorób, zaburzeń czy cierpień w jego życiu to skutek grzechu (o czym mówi Biblia), a niektóre choroby mogą pochodzić wprost od złego ducha. Jednocześnie materialistycznie zorientowani psychiatrzy uparcie leczą ducha przy pomocy tabletek.

Brak tej duchowej, a właściwie integralnej wiedzy lub jej lekceważenie powoduje na przykład to, że wiele praktyk okultystycznych i pseudopsychologicznych zbyt łatwo otwiera na opętanie. Ludzie są zagubieni i nie potrafią się bronić. Dlatego dosadnie i odważnie o tym mówimy w tej książce, walcząc o przywrócenie równowagi, całościowego spojrzenia, znaczenia demonologii, walcząc o Prawdę, nawet jeśli spotyka się to z krytyką ludzi nieświadomych lub zwiedzionych, nie wykluczając osób duchownych. Dlatego odwołujemy się też do przeżyć egzorcystów, mądrych i świętych kapłanów, a także wierzących ludzi świeckich, wychodząc z założenia – za wielkim teologiem R. Laurentinem – że podobne doświadczenia egzystencjalne i duchowe, płynące z żywej i wypróbowanej wiary, także stają się formą teologicznego poznania. Wierzymy, że wiele osób odnajdzie w tych opisach i faktach, ale też teoriach swoje własne przeżycia i problemy. Oby mogły je rozwiązać we właściwy sposób, nie bojąc się korzystać z pomocy teologów, spowiedników i egzorcystów.

Ks. dr hab. Aleksander Posacki SJ,
doktor habilitowany, filozof, teolog, demonolog, członek-ekspert Międzynarodowego Stowarzyszenia Egzorcystów, misjonarz, badacz religii, sekt i prądów duchowych w Rosji i Azji Centralnej, wykładowca w Wyższym Seminarium Duchownym w Karagandzie (Kazachstan)

1Więcej odnośników bibliograficznych i rozwinięcie tematów poruszonych w Wstępie zob. A. Posacki, Posłowie w: Maciej B. Stępień, Okultyzm. Studium ezoteryki zachodniej, Wydawnictwo Academicon, Lublin 2015.