Aloizy Żółkowski

DZIEDZIC TRONU RZYMSKIEGO

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

OSOBY

SCENA w Rzymie.

Scena I.

Scena II.

Scena III.

Scena IV.

Scena V.

Scena VI.

Scena VII.

Scena VIII.

Scena IX.

Scena X.

Scena XI.

Scena XII.

Scena XIII.

Scena XIV.

Scena XV.

DZIEDZIC TRONU RZYMSKIEGO

Melo-drama w 1 Akcie
Z okoliczności obchodzonego chrztu pierworodnego syna Napoleona Wielkiego Cesarza Francuzow

Oryginalnie napisana przez Aloizego Żółkowskiego
Aktora Teatru Narodowego.

Pierwszy raz wystawiona na Teatrze Warszawskim dnia 2go Czerwca 1811 r.

OSOBY

[łącznie z nazwiskami aktorów występujących w przedstawieniu premierowym].

WESPAZYAN, Cesarz Rzymski, — JPan Bogusławski.
FLAVIA, Cesarzowa iego Małżonka, — JPanna Ebel.
TYTUS, ich Syn, — JPanna Nacewiczówna.
DOLABELLA, Wielki Mistrz Obrzędów, — JPan Szczurowski.
HYPPARK, Pretor i razem Rządzca Pałacu Cesarskiego, — JPan Kudlicz.
EPONINA, iego Córka, — J.Panna Pięknowska.
HELVIDIUS, Urzędnik Woyskowy, — JPan Wąsowicz.
LUCYNIUSZ, Kawaler Rzymski, — JPan Zdanowicz.
AUL, Poseł Germanow, — JPan Zieliński.
ALAMAR, Poseł Syryyski, — JPan Okoński.
HIRKAN, Poseł z Afryki, — JPan Krzesiński.
INDATYR, Poseł Narodu Scytów, — JPan Szymanowski.
ARCY-KAPŁAN, — JPam Wolski.
SENATOROWIE.
KAPŁANI.
DAMY CESARZOWEY.
WESTALKI I ICH XIENI.
LUD, ŻOŁNIERZE I ORSZAKI POSŁÓW.

SCENA w Rzymie.

A SON EXCELLENCE
Monsieur le BARON
BIGNON
RÉSIDENT DE SA MAJESTÉ
L'EMPEREUR des FRANÇAIS;
ROI d'ITALIE&c.&c
pres Sa Majesté le Roi de Saxe,
Duc de Varsovie &c. &c.
MONSIEUR le BARON!
Veuillez agréer avec bonté la piece ci-jointe faite à la gloire de Sa Majesté le Roi de Rome, et que j'ai l'honneur de dèdier à Votre Excellence

Je suis avec respect,
Monsieur le Baron,
de Votre Excellence

le très-humble et très-obéissant serviteur.

Aloys Zołkowski.

Varsovie
le 15 Juin 1811;

Scena I.

Teatr wyobraża Salę Audyency onalną w Pałacu Cesarkim.

DOLABELLA i HELVIDIUS.

HELVIDIUS.
Kilkadziesiąt milionów ludzi moie dziś nakoniec śmiało oddać się trwałey wesołości.— Syn Cesarza iest iuż dawno na świecie.

DOLABELLA.
Zycie iego przyniosło śmierć podstępnym, zuchwałym i niespokoynym zamysłom; Państwo nasze tak ogromne, spokoyność swoię dopiero zakładać mogło na urodzeniu się tey drogiey dzieciny. Dziś ią Cesarz tę znamienitą. Krew swoię, tę nadzieię przyszłych pokoleń, ma ukazać w świątyni raz pierwszy Senatowi i przywiązanym sobie ludom.

HELVIDIUS.
Trudno wyobrazić zapału Woysk Cesarskich; z niewymowną oni radością. widzą, iż ten Tron, za którego chwałę z upodobaniem woiowali, iuż osierocałym nie zostanie.

DOLABELLA.
Tak: Żołnierze, Kapłani, Lud, Sprzymierzeńcy, zdaią się samego Oyca w radości przewyższać.

HELVIDIUS.
Kiedym szedł ze strażą do Pałacu Cesarskiego, widziałem tę radość na tłumach ludu, które uprzedzaiąc ieszcze pierwsze promienie Słońca, progi świątyni otoczyły: ozdobnie przybrane niewiasty i dziatki rozrzucaią kwiaty, których wonie napełniaią ulice w szkarłatne przystroione powłoki; wszędzie widać niezmyślone oznaki szczęścia, a ta dzisieysza uroczystość kilkunastu Narodów, zdaie się bydź uroczystością iedney Familii.

DOLABELLA.
Będę się starał, aby dzień dzisieyszy godnie był obchodzony, mnie ten urząd poruczono, a ia go moiemu oddałem sercu, sercu pełnemu miłości dla naszego Cesarza.

HELVIDIUS.
Prędkoż Cesarz przybędzie na audyencyą? Posłowie z różnych kraiów iuż od niemałey chwili czekaią w pobliskich pokoiach. O iak przyiemnie iest dla żołnierza, widzieć Posłańca przyiaźni z tegoż samego kraiu, z którym niegdyś krwawe staczał walki.

DOLABELLA.
Cesarz pracuie ieszcze w osobności, ułatwia potrzeby poddanych lub zaspokaia ich prośby; każdą chwilę czasu poświęca ten Monarcha szczęściu Narodu swoiego: wszakże mniemam, iż niedługo przybędzie wysłuchać życzeń, które mu przesyłaią Sprzymierzeńcy nasi, a potem uda się do świątyni, gdzie pierworodny Syn iego iuź iest w ręku Kapłanów.

HELVIDIUS.
Sądzę, iż Posłów należałoby iuż wprowadzić do Sali.

DOLABELLA.
Chwilę ieszcze.

Scena II.

DAWNI i HYPPARK (wychodzi od Cesarza.)

DOLABELLA.
I cóż Pretorze! Cesarz ieszcze pracuie?

HYPPARK.
Wkrótce tu przybędzie. Podpisuie różne wyroki i różne nakazuie prace; mnie raczył podpisać umowę ślubną dla moiey Córki.

HELVIDIUS (na stronie.)
Nieszczęśliwy Lucyniusz. (głośno) I z kimże Panie połączasz swoie córkę?

DOLABELLA.
Więc odstąpiłeś zamiaru uczynienia, ią Westalką?

HYPPARK.
Tak, odstąpiłem, i dziś sobie z moiey ręki zaślubi męża.

HELVIDIUS.
Mogłżeś Panie! nie pytaiąc się serca, takiemi ią uiarzmiać węzły?

HYPPARK.
Serce córki winno bydź posłuszne woli Oyca; a moia kochana Eponina przyymie zapewne z radością Młodzieńca, którego iey przeznaczyłem.

DOLABELLA.
Któż iest ten szczęśliwy?

HELVIDIUS (na stronie.)
Lękam się usłyszeć to imie, które ma wydrzeć życie nieszczęsnemu Lucyniuszowi.

HYPPARK.
Dawniey rumieniłem się wymieniaiąc to nazwisko, lecz dziś, tyle działa na moiey duszy szczęście narodu, że odstępuję dzikiego dumnych ludzi sposobu myślenia, a moię córkę daię nie bogactwy obsypanemu, ale zacnemu żołnierzowi. — Lucyniusz będzie iey mężem.

HELVIDIUS.
O nader szczęśliwy Lucyniuszu! Szanowny Pretorze! pozwól, aby przyiaciel Lucyniusza złożył ci Za niego dzięki.

DOLABELLA.
Sprawiedliwie postąpiłeś sobie, może kilku dumnych Patrycyuszów, naganiać cię będą, ale tysiące poczciwych pochwalą.

HYPPARK.
Wydałem krew moię za tego, który przelewał krew swoię za mnie.

HELVIDIUS.
O szlachetnie myślący Mężu!

HYPPARK.
Bądź zdrów Dolabello, i ty Rycerzu, spieszę wydać niektóre woysku rozkazy, a potem udam się do moich pokoiów ukoić żale kochaney córki. Ciężko albowiem grzeszyłby ten, z czyieyby przyczyny w dniu dzisieyszym, w dniu pociechy łzy płynąć miały.

Koniec wersji demonstracyjnej.

Scena III.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena IV.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena V.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena VI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena VII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena VIII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena IX.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena X.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XIII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XIV.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Scena XV.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej