Kazimierz Laskowski

JASEŁKA HISTORYCZNE

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

PROLOG.

Scena I.

Odsłona I.

Odsłona II.

Odsłona III.

ZAKOŃCZENIE.

OSOBY W JASEŁKACH HISTORYCZNYCH.

UWAGA.

JASEŁKA HISTORYCZNE

notatka jubileuszowa, 1875-1900

Laskowski Kazimierz

PROLOG.

OSOBY:

Postać kobieca MOWA POLSKA.

Dzieci: MARYNKA lat 15. KASIA 14, ZOSIA 8, JAŚ 15. STAŚ 14, GRZEŚ 10, JÓZIO 7.

ANIOŁ STRÓŻ.

Osoby w Betleemskiej stajence:

MATKA BOSKA CZĘSTOCHOWSKA.

DZIECIĄTKO JEZUS.

Św. JÓZEF.

Św. STANISŁAW.

Głos w górze (za sceną).

Trzej Królowie, Pastuszkowie, Aniołowie.

(Scena podzielona na dwie połowy. Za pierwszą kurtyną droga polska z Bożą Męką. Za drugą zasłoną stajenka Betleemska. Po podniesieniu pierwszej kurtyny: zmierzch wieczorny, na drugiej zasłonie w górze ukazuje się gwiazda Betleemska).

Scena I.

(Słychać śpiew przed podniesieniem I zasłony).

MOWA POLSKA I DZIECI.

Święty Boże!...

Święty mocny!

Święty a nieśmiertelny,

Zmiłuj się nad nami!

(Kurtyna idzie w górę. Widać Anioła Stróża prowadzącego "Mowę Polską." a za nią grupa dzieci. Przyklękają pod krzyżem, śpiewając w dalszym ciągu: Święty Boże!).

MOWA POLSKA.

Wypędzona z ojców chat

Wiodę moje dzieci w świat!,.

(Zakrywa oczy i płacze).

MARYSIA.

Matuś! matuś, otrzyj łzy,

Gdzie ty pójdziesz! tam i my!

Gdzie ty pójdziesz, w każdy czas

Znajdziesz obok siebie nas!

MOWA POLSKA.

Wypędzona z ojców gniazd,

Wiodę dzieci do tych gwiazd,

Na błękitny nieba próg,

Gdzie Wszechmocny gości Bóg!

Gdzie niedoli wszelkiej kres,

Gdzie odniosą każdą z łez,

Gdzie odniosą każdy ból

Mojej ziemi, moich pól!

ZOSIA.

Matuś! matuś, otrzyj łzy!

STAŚ.

Gdzie ty pójdziesz, tam i my!

JANEK.

Wszędy! wszędy znajdziesz nas!

GRZEŚ.

Ja cboć konie będę pasł!

JÓZIO  (całując ją w kolana).

A ja gęsi! Nie płacz! nie!

KASIA.

Ja do służby zgodzę się...

WSZYSTKIE.

Byle z tobą! byle wraz!

Wszędy! zawdy znajdziesz nas!

MOWA POLSKA.

Dzieci moje! (całuje je kolejno).

Pod ten krzyż

Widać droga moja wzwyż!

Na tym krzyżu Człowiek-Bóg,

Co na ludzki zstąpił próg!

On policzy nasze łzy...

JANEK  (nasłuchując).

Stachu! Stachu! widzisz ty?

(na drugiej zasłonie ukazuje się gwiazda Betleemska ).

ANIOŁ STRÓŻ.

Gloria! gloria! in exelcis Deo!

(Za sceną w górze chór Aniołów śpiewa):

Bóg się rodzi,

Moc truchleje,

Pan niebiosów

Obnażony!

Ogień krzepnie,

Blask ciemnieje,

Ma granice

Nieskończony!

STACH.

Maryś! Janku! słyszysz ty?

A dyć, jakby w naszej wsi!

MARYSIA.

Jezu! aż mi bije serce,

Jakby u nas na Pasterce!

ZOSIA.

Jakby u nas! słyszysz Grześ?

Kiej kolendy śpiewa wieś!

GRZEŚ.

Jakby u nas z organistą,

Tylko jeszcze bardziej czysto!

(Przez ten czas Anioł bierze Mowę za rękę i ukazuje jej gwiazdę).

KASIA  (szlochając).

Oj! oj! biedne my sieroty,

Gdzie nam do tej gwiazdy złotej...

MOWA POLSKA.

Nad sierotą właśnie Bóg!

Nad sierotą Anioł Stróż!

(Anioł Stróż przybliża się do Kasi i wyciąga nad nią ręce).

JANEK.

Oj! żebym tak skoczyć mógł

Do tej gwiazdy, do tych zórz!

Jezusowi paść do nóg

I Panience Częstochowskiej...

Oj! żebym tam skoczyć mógł,

Opowiedzieć żale, troski

Naszej chaty, naszej wioski!

ANIOŁ STRÓŻ.

Będziesz Jasiu! będziesz mógł,

Wszędzie pacierz słyszy Bóg!

(Kurtyna II podnosi się powoli. Słychać dalszy ciąg kolendy. Dzieci i Mowa Polska przybywają, śpiewając społem) .

WSZYSCY.

Ubogi, okryty chwałą

Śmiertelny król nad królami,

A słowo ciałem się stało

I mieszkało między nami!

(Przy ostatnich słowach zasłona unosi się zupełnie i ukazuje się stajenka Betleemska. — Matka Boska Częstochowska trzyma Dzieciątko. Obok Święty Józef. Chór aniołów. U wnijścia. Trzej Królowie, tłum pastuszków. Na froncie Św. Stanisław biskup) .

MOWA POLSKA I DZIECI  (klęczą, z wyciągniętemi rękoma i śpiewają, w dalszym ciągu z chórem aniołów i pasterzy.)

Podnieś rękę Boże Dziecię,

Błogosław krainę miłą,

W dobrem szczęściu, w dobrym bycie

Wspieraj jej siłę swą siłą!

Dom nasz i majętność całą

I nasze wioski z miastami,

A słowo Ciałem się stało

I mieszkało między nami!

(Przy ostatnich słowach Mowa Polska i Dzieci zakrywają oczy i płaczą.)

GŁOS  (z wysoka) .

Kto tam płacie,

Łzami świeci?

S-TY STANISŁAW.

Polska Mowa,

Polskie Dzieci!

GŁOS (z wysoka).

Kto się w opiekę podda Panu swemu,

A całem sercem szczerze ufa Jemu,

Śmiele rzec może mam obrońcę Boga,

Nie przyjdzie na mnie żadna straszna trwoga.

Ś-TY STANISŁAW, MOWA POLSKA I DZIECI.

(Podnoszą, oczy ku Maryi Częstochowskiej — przyklękłszy śpiewają.)

Nie opuszczaj nas!

Nie opuszczaj nas

O Pani — nie opuszczaj nas! — i t. d.

CHÓR PASTUSZKÓW.

Podnieś rękę Boże Dziecię,

Błogosław krainę miłą.

W dobrem szczęściu, w dobrym bycie

Wspieraj jej siłę swą, siłą!

Dom nasz i majętność całą

I wszystkie wioski z miastami.

DZIECI

A słowo Ciałem się stało

I mieszkało między nami!

(Dzieciątko Boże podnosi rękę z błogosławieństwem).

GŁOS  (z wysoka) .

Kto na tej drodze,

Gdziem Ja jest

Kroczy przez łzawy

Życia chrzest,

Ku temu zawsze oczy me

Zwrócone widzą każdą łzę!

MOWA POLSKA.

Boże Coś Polskę przez tak długie lata,

Dosięgał losów karzących ramieniem,

Coś ją wymazał z wolnych tego świata

I z gniazda ojców uczynił więzieniem!

Przed Twe oblicze zanosim błaganie: —

Karałeś długo! Wybacz Dzieciom Panie!

WSZYSCY.

Amen! amen! amen!

GŁOS (z wysoka) .

Odważone,

Przebaczone!

Przed wiekami

Za wiekami —

Jam był z Wami

Jam jest z Wami!

WSZYSCY (chórem) .

Podnieś rękę Boże Dziecię

Błogosław krainę miłą,

W dobrym stanie, w dobrym bycie

Wspieraj jej siłę. swą siłą!

Dom nasz i majętność całą

I nasze wioski z miastami,

A słowo Ciałem się stało

I mieszkało między nami!

GŁOS (z wysoka).

Dzieci! na waszą pociechę

Zeszlę Aniołów pod strzechę.

Wezmą z sobą złotą księgę,

Przewiązaną w zorzy wstęgę —

Wezmą Polskich dziejów karty.

Hen, od Wisły! hen, od Warty!

Poza Niemen, za Wiliję,

Po Dniepr, co się stepem wije! —

Hen, od morza — aż do morza! —

Pójdziem z ziemskich pól rozdroży

Przed Niebiosów tron ten Bożv.

Wezmą wszystko co wam dane,

Co tu w niebie zapisane,

Co przygasło, co zaświeci

I poniosą do was Dzieci!

I poniosą po tej ziemi,

Co mi droga przed innemi!

Na pokrzepek, na nadzieję!

JANEK.

O la Boga! Co się dzieje!

(Powoli druga zasłona spada. Za nią przebiega Anioł z "Gwiazdą" jak noszą po wsiach.)

O la Boga! Anioł leci

Prosto ku nam! Gwiazda świeci

Rychtyg jakby z naszej wsi!

Stachu! Stachu, baczysz ty?

(Anioł-stróż prowadzi Mowę Polską i Dzieci pod figurę Bożej Męki).

MOWA POLSKA.

W imię Ojca, Syna, Ducha!

Anioł leci, gwiazda świeci,

Mówmy pacierz polskie dzieci!

Bóg się rodzi, Bóg wysłucha!

(Klęka pod krzyżem, za nią dzieci i mówią:)

Ojcze nasz, któryś jest w Niebie

(coraz ciszej)

Święć się imię Twoje...

Jako w Niebie, tak i na ziemi...

(Przy ostatnich słowach kurtyna spada).

KONIEC PROLOGU.

Koniec wersji demonstracyjnej.

Odsłona I.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Odsłona II.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Odsłona III.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ZAKOŃCZENIE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

OSOBY W JASEŁKACH HISTORYCZNYCH.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

UWAGA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej