Teofil Nowosielski

WYBÓR BAJEK I PRZYPOWIEŚCI

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

ORZEŁ I ŻÓRAW.

OSIOŁ I CIELĘ.

POTOP I RYBY.

KONIK POLNY I MRÓWKA.

MAŁPA I JEJ DZIECI.

JELEŃ PRZEGLĄDAJĄCY SIĘ.

ŚWIETLIK ALBO ŚWIĘTOJAŃSKI ROBACZEK.

OSIEŁ I FLET.

PAN I KUCHARZ.

ŻÓŁW I DWA PAWIE.

MIEJSKA ROŻA.

PERŁY DĘTE I PERŁA PRAWDZIWA.

STARZEC I TRZEJ CHŁOPCY.

MYSZKA, KOT I KOGUT.

ZOSIA I CZYŻYK.

FILOZOF I CHŁOP.

PIORUN I CHMURA.

SEN.

OSIOŁ I MUCHA.

CZŁOWIEK I KAMIEŃ.

ROLNIK I RZECZKA.

LEW I MYSZ.

MOTYL I ŚLIMAK.

WILK I BARANEK.

WYROK.

NOS I OCZY.

ŁAKOMY I ZAZDROŚNY.

JAŁMUŻNA.

ŻABA.

MŁYN I STRUMIEŃ,

OSIEŁ.

GŁUPIEC I PORTRET.

WÓR ZŁOTA.

PIEC I ŚCIANY.

FILOZOF.

PIJAK I WINO

POETA I ZWIERZĘTA.

PIES I KOT.

DUKAT.

PŁOCHY WYBÓR

ŻNIWIARKI I ZAJĄC.

MAŁPA.

WILK I WIEPRZE.

CIELĘTA.

WIEŚNIACZKA Z MLEKIEM.

WILK, LIS I MAŁPA.

PRZYSIĘGA.

SŁOWA SOKRATESA.

EZOP IGRAJĄCY Z DZIEĆMI.

MUCHA I ŚWIERSZCZ.

BARANEK I KOZA.

DWIE ŚWIECE.

PIES WIERNY.

ORZEŁ I ŻÓŁW.

DWAJ ŁYSI

PSZCZOŁY I LENIWY.

OBŻARTY I PIJAK.

SKARB.

MOTYL I PSZCZOŁA.

SOSNA I WIERZBA.

ZBYTEK I BIEDA.

KOŃ I BARAN.

OSIEŁ I CIELĘ.

KMIOTEK I WIEWIÓRKA.

WRONA.

WĄŻ.

PSZCZOŁA I CZŁOWIEK.

DZIECIĘ I PSZCZOŁA.

PAW I SOWA.

ŁABĘDŹ, RAK I SZCZUPAK.

KOT I MYSZ.

ŻÓŁW I MUCHA.

PIES I KOT.

CZŁOWIEK I KAMIEŃ.

LATARNIA I ŚWIECA.

MYSZ MŁODA I KOT STARY.

KOPERTA.

GAWRON I SŁOWIK.

MIESIĄC I SŁOŃCE.

RÓŻA I FIJOŁEK.

BUKIET.

LICHWIARZ I PIJAWKA.

ROLNIK Z SYNEM.

ŁÓDŹ.

MOTYL I PSZCZOŁA.

DWA LEMIESZE.

FIJOŁEK.

KWIATEK POLNY.

ROŻA I FIJOŁEK.

STRZAŁA I PTASZEK.

BIEDA.

FRAK I KAPOTA.

INSTRUMENTA.

BAŃKI.

RÓŻA I ZOSIA.

WIEWIÓRKA I OBMÓWCA.

GARNKI.

MIŁOŚĆ I ŚMIERĆ.

MOTYL.

DWA STRUMIENIE I RZEKA.

ZOSIA I RÓŻA.

WIŚNIA I SOSNA.

KRZACZEK I STRUMYK.

RACA I GWIAZDA.

PYŁ.

PIES I PODRÓŻNY.

DZIECIĘ.

ZAMEK I POTOK.

BRYŚ.

KRUK I KOGUT.

GAWEŁ.

FOSFOR I ŚWIECA.

WILK I WIEWIÓRKA.

KOT I KIEŁBASY.

CZAS, MŁODOŚĆ I ROZPUSTA.

WÓR ZŁOTA.

KOT I PTAK

SZKŁO KRYSZTAŁOWE I TOPAZ DYMNY.

ŻAL, NADZIEJA I DOŚWIADCZENIA.

SŁOWIK I ŻABY

LEW I LIS.

JABŁOŃ I ROŻA.

MŁYNARZ, SYN JEGO I OSIOŁ

GOŁĘBIE.

ZEGAR.

OJCIEC I SYN.

KONIEC.

WYBÓR BAJEK I PRZYPOWIEŚCI

oryginalnych i tłumaczonych, zebranych i wydanych z dawniejszych i tegoczesnych pisarzy polskich

Nowosielski Teofil

Tom II

ORZEŁ I ŻÓRAW.

Witaj, rzekł orzeł, żórawiu! z podróży;

Twój powrót cieszy, i wiosnę nam wróży;

Usiądź, żórawiu, na bliższych zagonach,

Powiedz: coś widział w cudzoziemskich stronach?

Ci, co daleko lecą,

Zwykle korzystają nieco,

I z twojej pewnie będziem mieli łaski

Nowe poprawy, nowe wynalazki:

Jak żywność chować,

Gniazda budować,

Wroga unikać,

Jak się czubić, jak zmykać...

"Stój, przerwie żuraw, stój stary gaduło!

Cóż ci się we łbie usnuło?

Że się każdy trudzi lotem,

By was uczyć za powrotem?

Przeleciałem cudze kraje,

Bo tak nasze chcą zwyczaje,

A nie po to, by się męczyć,

Wszystko śledzić, siebie dręczyć;

Już mędrzej chodzę, rezolutniej krzyczę,

To umiem, tego uczyć ci się życzę;

I poznasz wkrótce, że te wasze baśnie....

— "Nie kończ, orzeł wrzaśnie,

Niech cię sępy porwą w sztuki

Za te myśli i nauki!

Niech na nieszczęście do swych gniazd nie wraca,

Kto pamięć o nich na chwilę utraca,

Kto niebacznym na przykłady,

Przynosząc z sobą pozbierane wady,

Zbiór tylko cudzych śmieszności nam stawi".—

Ol jakie wiele jest u nas żórawi.

* * *

OSIOŁ I CIELĘ.

"Jaki też-to osioł ze mnie".

Tak się raz cielę łajało,

Że się przelękło daremnie,

I jak głupie uciekało.

Ale gdy się tak rozwodzi,

Jakieś oślątko nadchodzi.

Idzie, idzie zadumane,

Łbem się uderza o ścianę,

I mówi, myśląc nie wiele:

"Jakie też to ze mnie cielę!"

Tak i ludzie, z siebie szydzą

I w swych błędach, drugich widzą.

POTOP I RYBY.

Gdy potop wszystko pochłonął,

I orzeł w obłokach tonął;

Patrz, ryba z tego żartuje,

Bardziej niż kiedy harcuje,

I takie opiewa żarty:

Zginął człek, zwierz, ptak uparty;

A mnie wściekłość tej powodzi,

Choć-em grzeszna, nic nieszkodzi.

Wtem Bóg nagle cofnął wody;

Ryby, co w zbytku wygody

Pływały po nad lasami,

Nad wieżami, nad górami;

Na górach pozostawały,

I Bogu ducha oddały.

Tak, gdy hultaj drwi z nahaja,

Kij już czeka na hultaja.

* * *

KONIK POLNY I MRÓWKA.

Konik polny całe lato

Prześpiewawszy, głodny za to,

Z żywności cale obrany

I mroźnym wiatrom owiany,

Niemiał biedny, wątły, suchy,

Ni robaczka, ani muchy.

Idzie głodny, krzyczy: biada!

Prosi u mrówki sąsiada:

Pożycz, wszak to nie podarek?

Do przednówka kilka ziarek!

Wszystko, jak-em zwierz poczciwy,

Zapłacę ci przede żniwy,

Ziarnem, czy chcesz gotowizną,

Dam ci lichwę, wraz z iścizną. —

Mrówka pożyczać nierada,

(To najmniejsza u niej wada)

Pyta konika: czem przecie

Bawiłeś się w ciepłem lecie?—

Dzień i noc wszystkim śpiewałem,

Wszakże cię tem niegniewałem —

Mrówka rzecze: w letniej dobie

Nucąc, teraz tańcuj sobie.

* * *

MAŁPA I JEJ DZIECI.

Dwóch synów małpa powiła,

Razem matka i macocha,

Jednego bardziej lubiła,

Lecz drugiego ani trocha;

Dla faworyta wszystkie jej starania,

Byle deszcz mały, albo chmura lada,

Ona już nad nim przepada:

Tuli do łona i zewsząd ochrania,

Żeby śród wilgotnej doby,

Niedostał kaszlu, lub innej choroby.

Lecz skoro ustał czas chłodny,

I zawiał zefir łagodny,

Nie lękając się zasadzki,

Schodzi z drzewa na przechadzki;

Trzymając synka na ręku:

Był to syn starszy zbyt dziecina luba,

Małpiego rodu nadzieja i chluba,

Matka nań patrząc wzrokiem pełnym wdzięku,

Cudo w nim świata widziała,

Ściskała i całowała.

Lecz gdy go pieści, drugi syn wzgardzony,

Własnym siłom zostawiony;

Dla tego może od brata zręczniejszy,

I przytomny, i silniejszy,

Sam za matką szedł dość śmiało.

Gdy tak po lesie troje się błąkało,

Wilk żarłoczny z boku wpada,

Strach okropny! matka blada,

Nie wie co robić, widok srogi ją zdumiewa,

Trzeba koniecznie było dopaść drzewa,

Lecz z dzieckiem w ręku nie mogła;

Nakoniec całość życia własnego przemogła,

Rzuca synka na ziemię, gałęzi się chwyta:

A wilk pożarł faworyta.

Inny los młodszego syna,.

Co mókł na deszczu, na słońcu się palił,

Temu niebyła potrzebną drabina,

Sam wskoczył na dąb, i życie ocalił.

* * *

JELEŃ PRZEGLĄDAJĄCY SIĘ.

Razu jednego, w przeźroczystej wodzie,

Przypatrywał się jeleń swej urodzie,

Sam się dziwił cudności rosochatych rogów;

Lecz widząc swoje nogi, cienkie jak badyle,

Gorzko narzekał na bogów:

Gdzie proporcyja? głowa tyla, nogi tyle?

Me rogi mnie równają z wysokiemi krzaki;

Lecz mnie ta suchość nóg szpeci.

A wywierając żal taki,

Obejrzy się, aż tu doń obces ogar leci,

Nie bardzo dalej, psiarnia czeka rozpuszczona,

Strach go w głęboki las niesie:

Lecz rączość jego nieco jest spóźniona,

Bo w gęstym jemu rogi zawadzają lesie.

Uciekł przecie, ale mu ogary

Podziurawiły mocno szarawary.

Kto kocha w rzeczach piękność, pożytku się wstydzi,

Częstokroć się takiemi pięknościami gubi;

Jak ten jeleń, co swemi nogami się brzydzi.

A szkodną ozdobę lubi.

* * *

ŚWIETLIK ALBO ŚWIĘTOJAŃSKI ROBACZEK.

W Bardów gaju, na murawie,

Złoty świetlik siedział,

Jak gwiazdeczka tlił jaskrawię,

I o tem nie wiedział.

Wyszła gnuśnie ze zgnilizny

Ropucha z pod ziemi,

I oślinią go trucizny

Sąsiadka swojemi. —

Ach! za cóż tak straszna kara?

Com zrobił, że niszczysz?

Ej! — odpowić mu poczwara,

Czegóż ty się błyszczysz?

* * *

OSIEŁ I FLET.

Na błoniu świeżo skoszonym,

Osioł z uchem w dół zwieszonem;

Pasąc się trawy ostatkiem,

Znalazł fletrowers przypadkiem:

Zdziwion ogląda i słucha;

Zważa, na co by się przydał,

Póty rusza, wącha, dmucha,

Aż przypadkiem flet głos wydał.

Ho! ho! zawoła radosny,

Niechże w swojej krytyce,

Człowiek co tak jest zazdrośny,

Przygania osłów muzyce!

Ten głos, to granie rzewne,

Co nos mój wydał tak czysto,

Przekona wszystkich zapewne,

Żem pierwszym w świecie artystą.

W tym ośle widzim młodzików,

Którym, gdy kilka wierszyków

Przypadkiem złożyć się uda,

Już sądzą, że piszą cuda;

Lecz im prędsi do nadziei,

Tym łatwiej miną się z metą;

Ten, co rym przypadkiem zklei,

Dla tego nie jest Poetą.

* * *

PAN I KUCHARZ.

"Nie sądź, gdy sam nie piszesz" mówią Autorowie.

Słuchajmy, co w tej mierze nasza bajka powie:

Pewien pan, raz swojego kucharza strofował,

Że mu obiad zbyt pieprzny i kwaśny zgotował,

Że wszystko ta nieszczęsna zepsuła przesada.

"O zgrozo! o zgorszenie! kucharz odpowiada,

Jakie, można mój panie, tak dalece błądzić,

Nieumiejąc gotować o potrawach sądzić?

Pańskie zdanie zupełnie śmieszne i opaczne,

Musisz jeść co ci dają, i wierzyć, że smaczne".

* * *

ŻÓŁW I DWA PAWIE.

Na dziedzińcu Puławskim dwa chodzące pawie

Okazałe w swej postawie,

Migając każdym ogona obrotem,

Jasnym lazurem, szmaragdy i złotem,

Ranku jednego przeciw sobie stały

I niewiem o czem myślały.

Alić znienacka raptowne ruszenie

Zrodziło w obu wielkie zadziwienie:

Więc z ciekawością, z trwogą połączoną,

Z głową do ziemi schyloną,

Z otworzonemi napoły dziobami,

Przypatrują się, i depczą nogami:

Zwierz, co w obudwu wzniecił tyle trwogi,

Byłto Żółw leniwo-nogi,

Który, jak gdyby szło o losy świata,

Głęboko myślił przez całe dwa lata,

Czyli miał wyleźć, czy w sadzawce zostać!

Wylazł nakoniec; a niezgrabna postać

Niezmiernie Pawiów zajęła uwagę.

Żółw nasz do głupstwa łączący powagę,

Łebek wyścibia, i oczki otwiera,

Na wszystkie strony stokroć się obziera,

Potem łapkę wystawia; a przez chwilę długą

Dumając, dalej wystawia i drugą;

Znowu rozważa i myśli, aż przecie

Poznał, że trzeba wystawić i trzecie.

Nakoniec, rzekł tę prawdę niesłychane:

Kiedy czwartej nie ruszę na miejscu zostanę.

Rusza więc, małym postępuje krokiem.

A Pawie za nim z wytrzeszczonem okiem,

Idą i mówią: co to z tego będzie?

Najrozumniejsze w całym zwierząt rzędzie

Jest to zapewne. Patrz, co za powaga!.

Co za roztropność, rozmysł i uwaga!,

Jak jest ostrożny na przypadek wszelki,

Podróży jego cel być musi wielki. —

Niezgadły Pawie, bo z całym mozołem;

Z całą tą flegmą i z spoconem czołem,

Z całą nakoniec wahania się cnotą,

Gdzież żółw nasz zalazł?... oto zalazł w błoto!

Niech nam idącym życia tego ścieżką,

Czynna roztropność będzie towarzyszką;

Rozlazłość, choć się rozumem nazywa,

Źle zaprowadzi i wstydem okrywa.

* * *

MIEJSKA ROŻA.

Raz miejska róża rumiana,

Z wielką biedą wychowana,

Jak tylko pączki puściła,

Zaraz sobie uroiła:

Że do niej z nieba w zaloty,

Na skrzydełkach brylantowych

Ma przylecieć Motyl złoty;

A więc rzekła do krajowych:

"Precz ztąd, zgrajo naprzykrzona!

Nie dla was jestem stworzona"

— "Bądźże nam zdrowa,

Przyszła Królowa!"

Wszystkie Motylki jej rzekły,

I z wielkim śmiechem uciekły.

Skromnym fiołkom teraz na wsi służą,

A wiecie, co się stało z piękną różą?

Oto, od ranka do ranka,

Czekała z Nieba kochanka,

A tymczasem pączki bladły,

Zwiędły, wyżółkły, opadły,

Listki pozrywał wiatr srogi,

Zostały ciernie i głogi;

Już ją mijają i żuki...

Ale wy, piękności młode!

Niebędzie wam to na szkodę,

Odwidzić ją dla nauki.

* * *

PERŁY DĘTE I PERŁA PRAWDZIWA.

Od wielkich dętych pereł była, jak to bywa,

Wzgardzona perła mała, lecz perła prawdziwa.

Gdy się zwodniczym blaskiem nadymały,

Jubiler, w kunszcie swoim doskonały,

Odrzucił błyszczące szkiełka,

I rzekł, pomyśliwszy chwilę:

"Wszystkie niewarte pół tyle,

Ile ta jedna perełka".

Córko! tę bajkę poświęcam tobie,

Niezdobną wdziękiem, ni sztuką,

Ale w wiosennej lat twoich dobie,

Będzie dla ciebie nauką.

Może żyć będziesz śród dętych szkiełek,

Bądź baczną, skromną, cierpliwą;

A chociaż w rzędzie małych perełek,

Będziesz perełką prawdziwą.

* * *

STARZEC I TRZEJ CHŁOPCY.

Sto-letni starzec szczepił.

Niechby jeszcze dom lepił;

Ale szczepić, w tym wieku?

Trzej to chłopcy obaczyli:

Rozumu braknie, mówili,

W tym siwym człeku.

Bo cóż z tego przyjdzie tobie?

Jedną nogą stoisz w grobie.

Na cóż ta praca dla owej korzyści,

Która się komuś i kiedyś tam z-iści?

Długie zakładać nadzieje,

Któremi się przyszłość śmieje,

Namby to cale przystało.

Staruszek na to: kochankowie moi,

To raczej wam nieprzystoi,

Co znacie mało.

Z późnemi laty każda rzecz przychodzi,

I czeka zguby. Śmierć zarówno godzi

Na mnie i na was: kto zgadnie,

Na kogo pierwej wypadnie?

Ci, którzy niegdyś tu siędą,

Owoce tych drzew i cienie

Winni mnie będą.

Słodkie ja mam doświadczenie,

I miłe chwil tych wspomnienie,

W których się trud mój i praca

Użytkiem drugich opłaca!

Dzieci! takie kończyć życie;

Wy mi bronicie?

To samo sobie za owoc używam,

I dziś i jutro użyć się spodziewam:

A może (czego niewieszczę)

I po was jeszcze. —

Zgadł dobry starzec: bo jeden z młodzieży,

Płynąc do Ameryki, w głębi morza tonie;

Drugi, gdy w bojach za laurami bieży,

Polega w szlachetnym skonie;

A trzeci, z wysokiego na dół spadłszy drzewa,

Duszę wyziewa.

Płakał ich starzec w swem cichem schronieniu,

I przypadki niesłychane,

Tu wam przeze mnie wspomniane,

Na twardym wyrył kamieniu.

* * *

MYSZKA, KOT I KOGUT.

Coby to była za szkoda!

O mało nie zginęła jedna myszka młoda,

Szczera, prosta, niewinna; przypadek ją zbawił:

To, co ona swej matce, ja wam będę prawił:

Rzuciwszy naszych kryjówek głębiny,

Dopadłam jednej zielonej równiny,

Dyrdając, jako szczurek, kiedy sadło śledzi;

Patrzę... aliści dwoje zwierząt siedzi:

Jeden z nich trochę dalej z milczeniem przystojnem,

Łagodny i uniżony

Drugi zaś zdał mi się być burdą niespokojnym,

W żółtym bucie z ostrogą chodził napuszony.

Ogon zadarł do góry,

Lśniącemi błyskotał pióry,

Głos przeraźliwy, na łbie mięsa kawał,

Jakby kto powykrawał;

Ręce miał, któremi się sam po bokach śmigał,

Albo na powietrze dźwigał.

Ja, lubo z łaski boskiej dosyć jestem śmiała,

Ażem mu srodze naklęła;

Bo mię z strachu drżączka wzięła.

Jak się wziął tłuc z tartasem obrzydły krzykała.

Uciekłam tedy do jamy.

Bez niego, byłabym się z zwierzątkiem poznała,

Co kożuszek z ogonkiem ma, tak jak my mamy,

Minka jego nienadęta,

I choć ma bystre ślepięta,

Dziwnie mi się z skromnego wejrzenia podobał.

Jak nasze, taką samą robotą ma uszka.

Coś go w nie ukąsiło, bo się łapką skrobał,

Szłam go poiskać; lecz mi zabronił ten drugi,

Tej przyjacielskiej usługi,

Kiedy nagłego narobił łoskotu,

Krzyknąwszy na mnie z fukiem: kto to tu? kto to tu?

— Stój, rzecze matka, córko moja luba!

Aż mrowie przechodzi po mnie.

Wieszli jak się ten zowie, co tak siedział skromnie?

Kot bestyja, narodu naszego zaguba.

Ten drugi, był to kogut, groźba jego pusta;

I przyjdą może te czasy,Że z jego ciała jeść będziem frykasy.

A zaś kot może nas schrusta.

Strzeż się tego skromnisia, proszę cię jedynie,

I tę zdrową maxymę w twej pamięci zapisz;

Nie sądź nikogo po minie;

Bo się w sądzeniu poszkapisz.

* * *

ZOSIA I CZYŻYK.

— "O Boże! Boże! kiedyż wyrosnę?

Jak ta niewola niemiła! —

Zosia trzynastą żyjąca wiosnę,

Tak sama sobie mówiła.

— Prawdziwie, ledwie serce niepęknie mi z żalu,

Ciągle do ksiąg, do robót przynagla mię matka,

Ledwie się w rok trzy razy wytańczę na balu,

I to, sama po sali kręć się, jak warjatka.

Ach! jaki niewesoły walc bez kawalera —

Westchnęła Zosia głęboko,

Otarła łezkę, w górę spoziera,

I cóż uderza jej oko?

Luby jej czyżyk w drócianem więzieniu,

Myśląc pewnie o gaiku,

Z noskiem zwieszonym w milczeniu,

Siedział smutny na pręciku.

— Ach! i ptaszynie wolność jest drogą, —

Wnet rzekła Zosia — klatkę otworzę. —

Skrzypnęły drzwiczki — Lećże niebogo!—

I pyrchnął czyżyk, i już na dworze:

Zwija się, leci, na blizkim dachu

Radośnie nucąc usiada.

— Szczęśliwyś teraz! o! jakżem rada! —

Wzruszona Zosia powiada;

Ale zadrżała od strachu,

Gdy do ptaszyny skradł się kot bury,

Próżno nań Zosia macha, wykrzyka,

Przed jej oczyma, czyżyka

Srogie rozdarły pazury.

— O nieszczęsna! ja skarżyć śmiem na władzę matki!

Mówiła biedna Zosia, zlewając się łzami:

Smutna to widzę łaska, tych wypuszczać z klatki,

Co jeszcze nie umieją, władać sobą sami.

* * *

FILOZOF I CHŁOP.

Wielki jeden filozof, co wszystko posiadał,

Co bardzo wiele myślił, więcej jeszcze gadał,

Dowiedział się o drugim, który na wsi mieszkał

Nieomieszkał

I kolegę odwiedzieć,

I od niego się dowiedzieć

Co umiał, i skąd była ta jego nauka?

Znalazł chłopa nieuka;

Bo i czytać nie umiał, a więc książek niemiał.

Oniemiał.

A chłop w śmiech: moje księgi (rzekł) wszystkie na dworze:

Wół, co orze,

Sposobi mię do pracy, uczy cierpliwości:

Pszczoła pilności;

Koń, jak być zręcznym;

Pies, jak wiernym i wdzięcznym;

A sroka, co na płocie ustawicznie skrzeczy,

Jak lepiej milczeć, niźli gadać niedorzeczy. —

* * *

PIORUN I CHMURA.

Pocóż, bryło ogromna, wzniosłaś się do góry?

Pyszny swoją potęgą rzekł piorun do chmury;

Cóż znaczysz? nikt się twojej wielkości nieboi.

Mnie to raczej nad ziemią panować przystoi,

Ja to przecie porządnie kiedy huknę sobie,

Co to zaraz hałasu i trwogi narobię.

Chmura na to: nieprzeczę twojej wielkiej chwale,

Nigdy ci niewyrównam, ryczysz doskonale;

Gdy jednak deszcz mój cichy suche niwy zrosi,

Ileż głosów wdzięczności ku mnie się podnosi.

Wierz mi, nie hucz tak bardzo, i przestań mię winić,

Na to jesteśmy w górze, aby dobrze czynić.

* * *

SEN.

Raz przechodząc drogą,

Widzę niewiastę ubogą;

Pasmo życia jej przędzy

Było ciągiem samej nędzy.

Rzekłam do siebie litością zdjęta:

O mnie pamięta tylu, któż o niej pamięta?

Lecz sama litość cierpień nieosłodzi,

Trzeba dać wsparcie, Bóg je wynagrodzi;

A zatem z chęcią, mych wszystkich pieniędzy

Użyłam na wsparcie nędzy;

A za nie

Kupiłam to przekonanie:Że nad wszystkie upominki,

Milsze są dobre uczynki.

Niewiasta znikła, jam się obudziła,

A litość moja snem tylko była.

Iluż to takich dobroczyńców bywa,

Którzy, choć korzyść miłosierdzia czują,

Kiedy ich nędza na ratunek wzywa,

Wnet się do przeszłych ofiar odwołują,

Ulgi sumienia szukają

W przeszłych cnót swoich wspomnieniu,

A te najwięcej bywają,

Memu podobne marzeniu!

* 1.awk 2.awk compress_epub.sh crap demo.sh demo.sh~ demo2600.sh demo2600fix.sh dodatkowe dop.sh dopasowanie.sh find_demo.sh find_demo2600.sh find_fontmod.sh find_fontmod2600.sh find_indent.sh find_netpress.sh find_netpress2600.sh find_poprawki_karoliny.sh fontcheck.sh fontmod.sh fontmod2600.sh get_missing.sh indent.sh iwatch.sh lib lista.sh lista.sh~ lista2.sh mod_iwatch.sh mov_0to1.sh mov_1to2.sh netpress.sh netpress2600.sh poprawki_karoliny.sh przenies.sh ucompress.sh uncompress_epub.sh undo_indent.sh zndemo.sh *

Koniec wersji demonstracyjnej.

OSIOŁ I MUCHA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

CZŁOWIEK I KAMIEŃ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ROLNIK I RZECZKA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

LEW I MYSZ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MOTYL I ŚLIMAK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WILK I BARANEK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WYROK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

NOS I OCZY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ŁAKOMY I ZAZDROŚNY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

JAŁMUŻNA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ŻABA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MŁYN I STRUMIEŃ,

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

OSIEŁ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

GŁUPIEC I PORTRET.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WÓR ZŁOTA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PIEC I ŚCIANY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

FILOZOF.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PIJAK I WINO

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

POETA I ZWIERZĘTA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PIES I KOT.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

DUKAT.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PŁOCHY WYBÓR

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ŻNIWIARKI I ZAJĄC.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MAŁPA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WILK I WIEPRZE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

CIELĘTA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WIEŚNIACZKA Z MLEKIEM.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WILK, LIS I MAŁPA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PRZYSIĘGA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

SŁOWA SOKRATESA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

EZOP IGRAJĄCY Z DZIEĆMI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MUCHA I ŚWIERSZCZ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

BARANEK I KOZA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

DWIE ŚWIECE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PIES WIERNY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ORZEŁ I ŻÓŁW.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

DWAJ ŁYSI

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PSZCZOŁY I LENIWY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

OBŻARTY I PIJAK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

SKARB.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MOTYL I PSZCZOŁA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

SOSNA I WIERZBA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ZBYTEK I BIEDA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KOŃ I BARAN.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

OSIEŁ I CIELĘ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KMIOTEK I WIEWIÓRKA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WRONA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WĄŻ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PSZCZOŁA I CZŁOWIEK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

DZIECIĘ I PSZCZOŁA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PAW I SOWA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ŁABĘDŹ, RAK I SZCZUPAK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KOT I MYSZ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ŻÓŁW I MUCHA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PIES I KOT.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

CZŁOWIEK I KAMIEŃ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

LATARNIA I ŚWIECA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MYSZ MŁODA I KOT STARY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KOPERTA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

GAWRON I SŁOWIK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MIESIĄC I SŁOŃCE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

RÓŻA I FIJOŁEK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

BUKIET.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

LICHWIARZ I PIJAWKA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ROLNIK Z SYNEM.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ŁÓDŹ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MOTYL I PSZCZOŁA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

DWA LEMIESZE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

FIJOŁEK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KWIATEK POLNY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ROŻA I FIJOŁEK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

STRZAŁA I PTASZEK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

BIEDA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

FRAK I KAPOTA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

INSTRUMENTA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

BAŃKI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

RÓŻA I ZOSIA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WIEWIÓRKA I OBMÓWCA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

GARNKI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MIŁOŚĆ I ŚMIERĆ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MOTYL.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

DWA STRUMIENIE I RZEKA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ZOSIA I RÓŻA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WIŚNIA I SOSNA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KRZACZEK I STRUMYK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

RACA I GWIAZDA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PYŁ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PIES I PODRÓŻNY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

DZIECIĘ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ZAMEK I POTOK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

BRYŚ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KRUK I KOGUT.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

GAWEŁ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

FOSFOR I ŚWIECA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WILK I WIEWIÓRKA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KOT I KIEŁBASY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

CZAS, MŁODOŚĆ I ROZPUSTA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WÓR ZŁOTA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KOT I PTAK

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

SZKŁO KRYSZTAŁOWE I TOPAZ DYMNY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ŻAL, NADZIEJA I DOŚWIADCZENIA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

SŁOWIK I ŻABY

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

LEW I LIS.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

JABŁOŃ I ROŻA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MŁYNARZ, SYN JEGO I OSIOŁ

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

GOŁĘBIE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ZEGAR.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

OJCIEC I SYN.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KONIEC.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej