Józef Piotr Lompa

ZBIÓR WIERSZY

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

PODŁUG SZYLLERA.

ODDZIAŁ PIERWSZY.

HYMN.

REX CHRYSTE, W OKTAWĘ BOŻEGO CIAŁA.

HYMN NA BOŻE CIAŁO.

MODLITWA.

PIEŚŃ PRZED KAZANIEM.

PIEŚŃ WIELKANOCNA.

CMENTARZ.

POCIESZENIE NAD GROBEM.

BURZA.

SUMNIENIE.

BIEG ZDROJA.

ODDZIAŁ DRUGI.

ZAMEK TECZEŃSKI.

WOYCIECH I LUDOMILA.

PROSTOTA.

HARUN.

DĄB I TOPÓL WYROSTEK.

XIĘDZU PROBOSZCOWI N.

PIOSNECZKA ŻNIWNA.

AUTÓR I CENZOR JEGO.

PIES Z KARCZMY U OSTATNIEGO GROSZA.

POSTRACH I POCIECHA.

DO WRÓBLA ZŁAPANEGO.

MODLITWA DO RECENZETÓW.

ZBIÓR WIERSZY

które częścią z niemieckich klassycznych autorów tłumaczył, częścią sam ułożył Józef Lompa. Z. 2

Lompa Józef Piotr

PODŁUG SZYLLERA.

Niech piosneczki te dłużey nie żyją,

Aż nurce czułe pocieszy ich brzmienie,

I myślami pięknieyszemi niech okryją

I poświęcają na wyższe wzniesienie.

Do dalszey iść niechcę potómności.

Brzmiały, znikły w czasu krótkości.

ODDZIAŁ PIERWSZY.

PIENIU POBOŻNEJ I POWAŻNEJ TREŚCI.

HYMN.

(PODŁUG NIEMIECKIEJ PIEŚNI: GOTTALLEIN IN DER BÓH )

Bogu na wysokim niebie,

Niech będzie chwała na wieki.

Temu, który nam w potrzebie

Udziela swojey opieki,

I nam zawsze dobrze czyni,

Niech stworzenie wszelkie pieni,

I niech się w nim weseli.

Oycze nasz! Ciebie wielbimy;

Ku Tobie serca w radości

I myśli nasze wznosimy.

Wszechmocny! Twojey mądrości

I dobroci doznajemy

I to, z woli Twojey wiemy:

Że Ty sam wszystkim rządzisz

Tyś nam z tronu niebieskiego

Zesłał Jezusa Chrystusa,

Syna Twego naymiłszego,

Aby nie zginęła dusza

Nasza, lecz ażeby żyła

I u Ciebie w Niebie była.

Bądź wiecznie uwielbiony!

Duchu święty! Duchu Boży!

Ty kieruy nasze sprawy.

Niech nas żywot ten nie trwoży,

Przez ciebie niechaj prawy

Tór do nieba znaleziemy

Z niego nigdy nie schodzimy.

Wspieray nas łaską Twoją.

* * *

REX CHRYSTE, W OKTAWĘ BOŻEGO CIAŁA.

O Królu pierworodzóny!

Nam dziwnie tu utajony;

Tyś cnót jest zdrój żywy,

Pokarm nasz prawdziwy.

O przenayświętsza Hostya!

Dla której niebo nam sprzyja;

Tyś wszego kształciciel,

Świata naprawiciel.

Twoje nas niech ciało posili,

Day, byśmy grzechy nasze zmyli,

Krwią nayświęszą Twoją Jezu Chryste!

HYMN NA BOŻE CIAŁO.

W Sakramencie utajony!

Bądźże, Jezu! pochwalony.

Chociaż Ciebie nie widziemy,

Jednak wiarą wyznajemy:

Żeś w Hostyi jest żywy,

Nasz zbawiciel prawdziwy.

Tobie się nisko kłaniają,

I korony swe składają,

Mocarzowie świata tego,

Którzy pragną daru twego.

Udzielasz go każdemu,

Ciebie miłującemu.

Część i chwała Tobie Panie,

Niechay nigdy nie ustanie.

Tu na ziemi jak też w niebie,

Chcemy szczerze wielbić ciebie.

Więc do ciebie wołamy:

Udziel czego żądamy.

Dobrotliwym spoyżrzyi okiem

Smutnym nas niekarz wyrokiem.

Przyimiy od nas serc ofiary,

Daruy, oddal wszelkie kary.

Zgaś, co do złego nęci;

Kieruy do cnoty chęci.

MODLITWA.

Stwórco przestworu niezmiernego!

Choć mię nie oblaskim otoczyłeś

Chwały i szczęścia znikomego,

Jednak droższy dar mi udzieliłeś;

Dałeś mi bowiem serce skłonne,

Skłónne do naytkliwszej czałości.

A tak me życie nie jest płonne,

Nie jest pełne gorzkich przykrości.

To co niani, za to ci dziękuję.

Losów śweitnych królom nie zawiszczę,

Ani sobie takich winszuję.

Uciech zdarzających się nie niszczę.

Matki natury tylko ponęty,

Które widzę w miłem jey łonie,

Jestem jedynie zawsze przejęty,

Rad się bawię w przyjacioł gronie.

Niech się na mnie toczą pociski.

Niech wpadnę i wpogroźne tłumy,

Niechay zły widzę koniec bliski,

Niechay się pośmiechem stanę dumy,

Lecz, gdy mię myśl gnieść ociężała

Pocznie, w tedy doday mi siły;

By dusza moja była śmiała,

Udziel sercu posiłek miły.

PIEŚŃ PRZED KAZANIEM.

PRZEKŁAD Z NIEMIECKIEGO.

Coż wiedzie pielgrzyma świata tego,

Do celu podroży trudney jego?

A iż ón nie znudnieje, coż mu daje

Mężności, ze w tey drodze nie ustaje.

Panie! ciemne wątki tego życia,

Wieczna światłość twoich słów oświeca.

Ty tu nauczasz, pełen łaskawości,

Nas, dziatki twoje, naszych powinności.

Jedine miłośne twe skinienie,

Wyraża grzesznemu odpuszczenie.

Każdemu słów Twoje tu sprawuje

Niebieski pokój, kto Ciebie miłuje.

My uczymy się od Twego syna,

Znosić chętnie wszelkie utrapienia

I czekamy zapłaty tey od Ciebie,

Którąś nam za to przygotował w Niebie.

Tu od łat wcześnych prawdy słuchamy

Tej, którą od Syna twego mamy:

Nie majątki tej ziemi człowiekowi,

Lecz tylko cnota godność stanowi.

Słyszemy: że tylko dobre czyny

Gdy dzieł marnych cienie opuścimy,

W ten czas się siewom obfitym równają

I dla wiecznego żniwa zakwitają.

Ach! uczyń w nauce słowa twego,

Panie! serce chętliwem każdego.

Umocnii nas wszystkich trwałą ochotą.

Żebyśmy walczyli mężnie za cnot!}.

Dopuść, byśmy w twej świątyni stali,

Słowa twego nabożnie słuchali,

Lecz ztąd polepszonemi wychodzili

I twojego słowa czyńcami byli.

PIEŚŃ WIELKANOCNA.

Tryumf! śmierć jest zwyciężona

Do życia nieśmiertelności

Przez grób jest dróga znajdziona,

Śpiewaymyż więc w tej radości:

Alleluja, Alleluja!

Na Jezusa rozkazanie,

Pęta śmierci są zniszczóne;

Siły śmierci są ztępione

Przez Jezusa zmartwychwstanie,

Alleluja, Alleluja!

Strachy grobu pominęły.

Gdzież są śmierci zwyciężenia?

Trwogi wszelkie już zniknęły,

Czekamy zmartwych wskrzeszenia.

Alleluja, Alleluja!...,

Dobrze nam, iż to wierzymy.

Pociechę tę mamy w wierze

lż, raz zmartwychwstaniemy.

A któż nam ja odbierze ?

Alleluja, Alleluja!

Smucić się więc nie będziemy,

Gdy termin zgónu przybędzie,

Boć ani tego się zwiemy,

Kiey dzień wieczności nadeydzie.

Alleluja, Alleluja!

"Wstańcie zmarli! Ożywienie

Wam nowe da was Stworzyciel!

Takowe będzie trąb brzmienie,

Gdy na sąd przyidzie zbawiciel.

Alleluja, Alleluja!

Po trwogach życia marnego,

Noc grobu prześpimy,

Aż do żywota nieśmiertelnego

Nieśmiertelnie ocucimy.

Alleluja, Alleluja.

CMENTARZ.

SEIDEL.

Liście z gałęzi opadało,

Jaśniey było w dębowym gaju.

Wszystko w żałobney szacie stało.

Gdzież się działy ozdoby Maju ?

Kwiecia żadnego już nie było,

Pączki żadne już nie kwitnęły,

Tylko wspomnienie mnie trapiło:

Wszystkie uciechy pominęły.

Dusza ma była zasmucona,

Żałość serce moje krajała,

Głowa ku ziemi nachylona,

Tayne myśli w sobie chowała.

Mocno, jak nigdy mnie nie wzruszył,

Tchnął mnie dzień okropney jesieni,

I jak popiół me serce kruszył,

Nie widząc już żadney zieleni.

Tęskność na cmentarz ranie zaniosła,

Gdzie umarli odpoczywają,

Tam gdzie ustają życia wiosła,

Dokąd wszystcy się zgromadzają.

Wiatr chwiał wienczami zwiędnonemi,

Co na czarnych krzyżach wisiały,

Jam się bawił słowy świętemi,

Które kamienie wyrażały.

Słuchay! wieczorne dzwonów brzmienie,

Smutnie w powietrza się traci;

Bliżey doliny się smutne pienie

Pieśni pogrzebney z nim braci.

Brama cmentarza się otwiera,

Truna i Xięża się zbliżają,

Żona z sieroty łźy ociera,

Zmarłego do grobu spuszczają.

Wszyscy grób ciemny obstąpieli,

By na ostatnie rozstanie

Trunę miłego łzami myli.

Ciężkie słyszałem wzdychanie:

"Oycze kochany! Nieszczęśliwa!"

Tak panienka młoda mówiła,

A w tem przy marach już omdlewa,

Gdy k' niey Matka się przybliżyła.

Usta otwiera, by cieszyła,

Lecz boleści własne czuje,

Mdleje ostatnia jejey siła,

Sama pociechy potrzebuje.

Serca tkliwe się zbudowały,

Ciężkie tam było rozestanie. —

Mroki grobowce okrywały,

Gdy ucichnął płacz i łkanie.

Śmierci! czy możesz życie wrócić?

Boleść tych sierot zapłacić?

Albo przynaymniey zalu skrócić?

Kleynot musieli wielki stracić,

Serce oycowskie ukochane!

Nie nadgrodzi im nikt tego,

I skarbem świata całego,

Bydź już nie może wywołane.

A gdy już zima nastąpiła,

Truny mi sie przedstawiały.

Scena ta żywą myśl utkwiła.

Znaki śmiertelne okrywały

Całą naturę smutną szatą

Wady słyszałem wydzwonianie

I dziewczyny narzekanie

Nad kochanego Oyca stratą.

Przyszedł czas, w którym zaś słowiki

Wdzięcznie śpiewały w dębinie.

Ozieleniałe już trawniki

Kwiatków dawały dziewczynie

Mocno to serce wzbudziło!

W nowo ożywioney przestrzeni

Widząc, iż się wszystko mieni,

I w mey myśli się rozjaśniło.

Znowo żywemi kwiateczkami

We mnie nadzieja powstała,

Smierć zaś zniknęła z jey strachami,

Które niszczeniem stawiała.

"Zmartwych wskrzeszenie po zgonie!

Życie z pyrzyny zaś powstaje!

Nic do zginienia nie tonie!"

Głos ten natury brzmiał przez gaje?

Zrozumiałem ja to wołanie,

Biegłem, w sercu nader ucieszony,

Tam gdzie spokojne spoczywanie

Dawał zmarłym grób uzieloniony...

Oto i u nich wskrzeszenie,

Jako kwiateczki na murawie,

Wzbudzi ich Boskie trąbienie,

Gdy czas ich przyidzie, jak tey trawie.

O! by tu owe dziewczę było,

Co tu z płaczem Oyca zostawiła,

Serce by się jey cieszyło,

Żałość by ją pewnie opuściła.

Lecz tak, od żału udręczona,

Pląsa się ledwo w osobności.

Choć jest roskoszą otoczona,

Słyszy jedinie głos żałości.

Słuchay! wygrawają. na fujarze!

Przez cmentarną starą bramę

Wiodą weselni goście w parze

Piękną, rumienną młodą damę.

Widać z jey giestów na twarzy,

Ze jest radością napełniona.

Szczęście jey wielkie się marzi,

Myśli się bydź nowo narodzona.

Onać jest, ktora żałowała

W Jesieni Oyca przy grobie.

W tedy tak rzewnie narzekała,

Alić już winszey jest dobie

Roża przekwitła jejey lica,

Niemal z rozkoszy wielkiey taje;

Patrząc miłemu do oblicza,

Grobu rodzica już nie znaje.

Ja zaś, podniósłszy w niebo oczy,

Rzekłem: "miey politowanie,

Rządco cudowny dnia i nocy,

Niepatrz na słabość ludzką Panie!

Tyś nas jak Oyciec umiłował

Zdrzeniem człek słucha Twey mądrości,

Życiu krotkiemuś przygotował:

Krótkie żale, krótkie radości.

Koniec wersji demonstracyjnej.

POCIESZENIE NAD GROBEM.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

BURZA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

SUMNIENIE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

BIEG ZDROJA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ODDZIAŁ DRUGI.

ZAMEK TECZEŃSKI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WOYCIECH I LUDOMILA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PROSTOTA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

HARUN.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

DĄB I TOPÓL WYROSTEK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

XIĘDZU PROBOSZCOWI N.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PIOSNECZKA ŻNIWNA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

AUTÓR I CENZOR JEGO.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PIES Z KARCZMY U OSTATNIEGO GROSZA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

POSTRACH I POCIECHA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

DO WRÓBLA ZŁAPANEGO.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MODLITWA DO RECENZETÓW.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej