Józef Piotr Lompa

ZBIÓR WIERSZY II

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

PRZEDMOWA.

PYTANIA I ODPOWIEDZI.

Z LEKCYI DO POTOMNOŚCI.

PIOSNECZKA POETY.

DO ŚMIERCI.

PRZESTROGA.

NAPOMNIENIE.

NAYPIĘKNIEYSZE.

WIDOK DZIEWCZYNY NA MODLITWIE PRZESTAJĄCEY.

NA KRÓLA WSPANIAŁOMYŚLNEGO.

WIDOK Z WIEŻY.

KAMIEŃ NA GROBIE.

GRÓB.

SERCE PIĘKNE.

PRZY ZGONIE PIUSA VII.

MARTWE MOTYLE.

GASNĄCA LAMPA.

SUKNIA PODRÓŻNA.

LABĘDZ.

POWRÓT ZDROWIA.

DZIECINNOŚĆ

SŁOWIK.

ZAPROSZENIE DO UCIECHY.

DOKONANIE.

OBŁOKI.

PIEŚŃ POGRZEBOWA.

ŻYCIE NAYWIĘKSZYM JEST DAREM NIEBA.

GRÓB.

PODZIAŁ ZIEMIE.

OBRAZ ŻYCIA.

PIEŚŃ NABOŻNA.

WYIMEK Z ŚWIĘTA WIOSNY.

MAŻ W NIESZCZĘŚCIU.

HYMN.

MAŁŻONKA, DOBRA GOSPODYNI.

WSPÓMNIENIA

ZNIKOMOŚĆ.

NADZIEJA ŻYWOTA WIECZNEGO.

GŁOS PUSTELNIKA.

ZBIÓR WIERSZY

które częścią z niemieckich klassycznych autorów tłumaczył, częścią sam ułożył Józef Lompa. Z. 1

Lompa Józef Piotr

Przewielebnemu Jego Mości
X. Dziekanowi i Inspektorowi szkół
powiatu Lublinieckiego, Ryczerzowi Orderu królewsko pruskiego krzyża żelażnego,
Fararzowi w Dobrodzieniu
Panu Janetzko
łaskawemu Dobrodziejowi
poświęca
dziełko niniejsze na znak uszanowania
z największą uniżonością

Józef Lompa.

PRZEDMOWA.

Uwaga, że lud nasz Gornosląszki, w braku do zabawy stosownych książek w języki swoim, czas niedzielny na biesiadach moralności szkodliwych trawi, a zwłaszcza, chcąc życzenie przewielebnego Duchowieństwa powiatu Gliwickiego ziścić, była mi pobudką do wydania dziełka tego, za którem, jeżeli mi się koszta drukarskie i poboczne wrócą, jeszcze dwa zeszyty, a poźniej już w rękopismach znaydujące się tłumaczenia: der alte Nettelbek und sammtliche Schriften vom Verfasser der Ostercier, wydane będą.

Co nad koszta moje zbędzie, chcę do kassy wdów i inwalidów nauczycieli katolickich prowincyi naszej ofiarować a tak się w dwoynasob ziomkom moim przysłużyć i to jedynie godłem pracy mojej cenić.

Aby opatrzność boska przedsięwzięcie moje najpomyślniej uskuteczniła, jest moim gorącym pragnieniem w którym się kupującym dziełko niniejsze zalecam.

PYTANIA I ODPOWIEDZI.

1830.

Czemuż wiersze moje nie są znane?

Zkąd pochodzi, że niedrukowane?

Zem nie znany, coż jest za przyczyna?

Czy na Szląsk, czy na stan spada wina?

Szkoda, że papieru tyle psuję,

Ze tak wiele piszę i rymuję;

Szkoda, że swobodny czas móy tracę

Silę się a plonu nie obaczę.

Skrzętnie brzmią mey lutni strony,

Ciernie tylko rodzą nie zagony.

Ey! szłoby to, gdybym miał Magnatów,

Za mych opiekunów, Mecenatów.

Snaćby podźwignęli moje siły,

A ci, którzy wesprzeć mię nie chcieli,

Na mnie by zazdrosne oczy mieli.

Może też ztąd wiersz móy nie smakuje,

Ze się w nim Bożyszczów mało snuje.

Trzeba biegłym bydź w Mitologii

Wierszopisowi bardziey jak w Biblii.

Trzeba często zwodzić różne twory.

Kwiaty zwać: dzieciny miłey Flory.

Chcąc wychwalić pannę, wdowę, żonę,

W niey uznaway prawdziwe Junonę,

Abyś gminnie myśli twych nie tłumaczył,

By cię każdy za poetę mieć raczył,

Zamiast słońca, Febns w złotym wozie,

A Boreas, mówić chcąc o mrozie,

A by wiersz nie ciasny był, lub guzy.

Przydać mu potrzeba łeb Meduzy.

Nic pięknego niemasz bez Wenesy,

Którey złote, płodem są Ceresy,

Miłość zawsze (?) dziełem Kupidona,

A muzyka dźwiękiem Apollona.

Przy gonitwach musi bydź Dyana,

Na dorady Minerwa wezwana.

Nic o morzu nie pisz bez Neptuna,

Gdzie o zmarłych, tam wraź i Plutona.

Mars się woyna krwawą rad zabawia,

Merkuryusz zysk kupiectwa stawia.

Nie podoba się tak ranne zorze,

Jak gdy poet mówi o Aurorze,

Przy bankietach mieć Bachusa trzeba,

Tak z Parnasu pojeść możesz chleba.

Z LEKCYI DO POTOMNOŚCI.

PFEFFEL.

O Ty! z którey się błędny naśmiewa,

Nadziejo droga! życia drugiego

Ciebie to w serca nasze Bóg wlewa,

Ty nas jedinie wiedziesz do Niego.

Ty to cierpiącego ziemianina

Okrywasz tarczą diamantową,

A kiedy go los srogi nagina,

Ty mu broń dajesz i śmiałość nową.

Nie, by się człowiek śmierci nie lękał,

Nie z tey wpojonaś w niego przyczyny,

Lecz, aby wjarzmie swoim nie stękał,

Spokoynie lepszey czekał krainy.

Moi raili! tego się waruycie.

Gdy móy pominie dzień ostateczny,

W tedy kwóli mnie nie lamentuycie,

Bo ja oglądam w tedy dzień wieczny.

Choćby śmierć nawet zniszczeniem była,

Wamby i wtedy płakać nie trzeba,

Owszem, ie się wędrówka skończyła.

Weselić się i wychwalać nieba.

Nie tak jednak jest. Gdy umieramy,

Do kraju w tedy idziem wolnego,

Gdzie już cierpień żadnych nieuznamy,

I gdzie stwórcę uyżrzemy naszego.

PIOSNECZKA POETY.

KÖRNER.

Wesoło ja snuję życia mego wątek,

Wesoło także poranek witam świeży,

Wesołym jest dla mnie każdy świata kątek.

I krok móy po kwiatach zawsze raźno bieży.

Zaczem wiele ludzi, smutkiem obarczonych.

Wleką swe dni smutne do grobu zimnego,

Ja się mile bawię po błoniach zielonych,

Wśrzód tych zabaw smutku nieznając żadnego

Naturo! jak pięknie Jesteś przystrojona!

W twych panieńskich piersiach moje posilenie.

Tyś moja kochanka, tyś ma ulubiona,

W tobie ja znayduję tylko pocieszenie.

Życie moje sobą sobie słodzę,

Ty mnie rozrzewniasz do śpiewania,

Tobą się bawiący wiersze płodzę,

W tobie zanurzam urzekania.

DO ŚMIERCI.

MATTHISSON.

Śmierci! pociecho moja!

Nigdy mi postać twoja,

Nawet w śnie mey młodości,

Damą nie była z kości,

Tobie prostota dała

Kosę, byś nią ścinała

Straszną się stawiasz złemu,

Wieczność obrzydzasz jemu;

On Jey się tylko lęka,

Ze pod zbrodniami stęka.

Mnie się zdasz dobrotliwą,

Nieokropną, nie mściwą.

PRZESTROGA.

Chroń się mieysc, gdzie cielesność panuj

Unikay zepsucia widoku!

Bo jak cię raz namiętość skrępuje,

Nie będziesz na powrót miał kroku

NAPOMNIENIE.

Co masz, tak zażyway tego,

Jakby cię śmierć dzisiay zabrać chciała,

Szanuy lecz tak dobra twego,

Jakby cię śmierć wiecznie chować miała.

W tedy będziesz w Szczęsney dobie,

Gdy na to pomyślisz sobie:

Ze ten tylko żyje z mądrością,

Który używa z oszczędnością.

Ten, to używa zawsze miernie.

Chowa natury prawa wiernie.

NAYPIĘKNIEYSZE.

KLOTZ.

Piękna jest róża rozkwitniona.

Powabne jest na nię spoyźrzenie.

Kwiatów królową zwie się ona.

Mając naypieknieysze odzienie.

Pięknie jest, gdy wiosna ożywia

Gaje, w których ptaki śpiewają,

Kiedy wesoło pasterz śpiewa,

Kwiatki strumyki uwieńczają.

Pięknie panienka ta wygląda,

Gdy spuściwszy wstydliwe oczy,

Tego nie mówi, czego żąda,

O czym lecz myśli we dnie, w nocy.

Pięknością naywiększą tey zaś ziemie

Jest serce bijące bliźniemu,

Które szanuje ludzkie plemię,

Poświęca wszystkie siły jemu.

WIDOK DZIEWCZYNY NA MODLITWIE PRZESTAJĄCEY.

MATTHISSON.

Laura sie modli! Niebieskie dary

Płyną w jey serce, umysł jey godzą.

Gdyż, jak Ablowe niegdyś ofiary,

Czyste jey modły, nieba dochodzą.

Klęczy w świętych myślach zatopiona,

Jako Rafael niewinność maluje,

Tak pięknością przyodzobiona,

Samo niebo jey się uśmiechuje.

Ona w powietrzu gładkim powianiu.

Czuje przytomność Wszechmogącego,

W duchu już widzi się w pomieszkaniu,

Gdzie dostanie wianka niezwiędłego.

W takiey nadziey i nabożności.

Widzieć tak czystey duszy dziewczynę,

Jest równie jak z ziemskiey doliny

Zayżrzał kto w niebieskę krainę.

NA KRÓLA WSPANIAŁOMYŚLNEGO.

SCHILLER.

Ani świetna sława, ani pragnienie.

Aby wiecznie żył wpotomności,

Nie uwiodą go w takowe pokuszenie,

By krwią, młodzi w poranney piękności,

Lub złami matki i oblubienice,

Któremi w nocy skraplają zrzenice,

Nie złudzą nigdy, ni zwabią umysł jego,

By się do pola poruszył żelaznego.

Przy posągu zwyciężce łez nie roni,

Ani jemu z równać się stanowi.

Od pobojowiska daleko stróni,

Gdyż pokoju winszuję ludowi.

Zwycięzca jednak nazwać go potrzeba,

Sam się zwycięża, pełni wólą nieba,

Czuje się, że sumnienia niczem nie zbrodził,

Ze zawsze naród swóy czuły mądrze wodził.

WIDOK Z WIEŻY.

OSWALD.

Gdy człowiek trochę tylko jest, wysoko,

A tam na ziemskie rzeczy spuści oko,

O! iak małe się one z ludzmi wydają!

Za coż wyższe istoty świat nasz mają!

Tu powietrzokrąg rzadko jest czysty

Krótki jest wzrok astronomisty!

Gwiozdopatrze najwyższe nam nie dostarczę,

Istot wyższych kray zastawiony jest tarczą,

Cóż pomoże oko uzbrojone,

Na brzegu tylko nieba zatrudnione!

Nigdy się duch w ciele wyżey nie wyniesie.

Wiadomości nasze ułomkami

Są jedinie! dokąd ziemianami

Zostajemy, wałąsamy w błędności kresie.

KAMIEŃ NA GROBIE.

MATTHISSON.

Mechem zarosły kamieniu,

Do ciebie ja pośpieszę,

I lutnię mą zawieszą

W smutnym przy tobie żaleniu

Podle grobowców usiędę.

Ciebie pozdrawiać tu będę.

Jużeś ku ziemi schylony.

Żale krewnych ustały,

Już przeszedł czas nie mały

Jak tu jesteś postawiony.

Którzy tu często chodzili,

Niemasz ich, w proch się zmienili.

Niemasz już tey dzieweczki.

Co często tu płakała,

Grób kwieciem potrząsała,

Nucąc żałosne piosneczki,

Szczątki zmarłego spróchniały,

Ledwo ie głowy znak mały.

Pismo wyryte zwietrzało.

Nieznać gdzie imię było:

Tak jak ciało znikęło,

Ledwo co śladu zostało.

Bluszcz i barwinek się wiją,

Zaczem jeszcze zwłóki gniją.

Świata przykrością znudzony.

Do Ciebie ja pośpieszam.

Gdy lutnią mę zawieszam.

Bądź szczerze pozdrowiony!

Tu się pokrzepiam nadzieja.

Tu mi wiatry wdzięcznie wieją.

Koniec wersji demonstracyjnej.

GRÓB.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

SERCE PIĘKNE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PRZY ZGONIE PIUSA VII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MARTWE MOTYLE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

GASNĄCA LAMPA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

SUKNIA PODRÓŻNA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

LABĘDZ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

POWRÓT ZDROWIA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

DZIECINNOŚĆ

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

SŁOWIK.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ZAPROSZENIE DO UCIECHY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

DOKONANIE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

OBŁOKI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PIEŚŃ POGRZEBOWA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ŻYCIE NAYWIĘKSZYM JEST DAREM NIEBA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

GRÓB.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PODZIAŁ ZIEMIE.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

OBRAZ ŻYCIA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PIEŚŃ NABOŻNA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WYIMEK Z ŚWIĘTA WIOSNY.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MAŻ W NIESZCZĘŚCIU.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

HYMN.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MAŁŻONKA, DOBRA GOSPODYNI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

WSPÓMNIENIA

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ZNIKOMOŚĆ.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

NADZIEJA ŻYWOTA WIECZNEGO.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

GŁOS PUSTELNIKA.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej