August Strindberg

ZŁOTOGŁOWI Z ALLEBERG

Konwersja: Nexto Digital Services

ZŁOTOGŁOWI Z ALLEBERG

August Strindberg

Anders urodził się w Falbygden i w młodości maszerował po kraju z łokciem krawieckim i beląmateriału. Lecz pewnego dnia pomyślał, że lepiej jest maszerować z karabinem, zdzierając przy tym państwowe ubranie, i zaciągnął się do wojska w Västgöta-Dal.

Dzięki temu odkomenderowano go pewnego razu do służby wartowniczej w Sztokholmie. Nasz przyjaciel Kask, bo tak się teraz nazywał, dostał któregoś dnia przepustkę i chciał wybrać się do Skansenu. Kiedy jednak stanął przed bramą, okazało się, że nie ma pięćdziesięciu öre i nie może wejść do środka. Popatrzył na płot i pomyślał: obejdę go dookoła, musi być przecież dalej jakieś przejście, a jak będzie trzeba, to przedostanę się górą.

Słońce już zachodziło, kiedy Kask szedł powoli nad brzegiem wody, posuwając się wzdłuż podnóża góry, ale płot wciąż ciągnął się gdzieś wysoko, skąd dochodził śpiew i muzyka. Kask chodził i chodził w kółko, lecz nie dostrzegł żadnego przejścia, a płot zniknął w leszczynowym lasku. Zmęczony usiadł na pagórku i zaczął rozłupywać orzechy.

Wtedy przybiegła wiewiórka i zaczęła zadzierać nosa:

- Zostaw moje orzechy!

- Dobrze, jeśli pokażesz mi przejście - odrzekł Kask.

- To kawałek drogi stąd - odpowiedziała wiewiórka.

Skoczyła przodem, a żołnierz za nią. I już jej nie było. Zaszeleściły liście i nadszedł jeż.

- Pójdź za mną - powiedział - a zobaczysz przejście.

- Pójść za tobą, kolczatku! Nie, dziękuję!

Jeż jednak wciąż mu towarzyszył. Wtedy zjawiła się żmija, bardzo wytworna sztuka. Umiała seplenić i wywijać różne esy floresy.

- Chodź ssse mną, a sssobacys psssejście!

- Idę - powiedział Kask.

- Ale masss być gzecny i ssstarać się na mnie nie nadepnąć! Ucieknę, jak mnie sssaboli.

- Żołnierz, co prawda, nie zna się na grzeczności - powiedział Kask - ale dobrze przynajmniej, że nie mam na sobie butów z cholewami.

Koniec wersji demonstracyjnej.