Gdańsk, 26 marca 2021 roku, piątek

Konradzie, zaczynamy naszą podróż.

Wiosenny poranek, słońce świeci wysoko na niebie, za oknem słychać dźwięki ulicy. Czasami tramwaj głośniej wybrzmi. Siedzę w moim czerwonym fotelu z długopisem w ręku. Długopis jest wyjątkowy, oklejony obrazem Klimta. Kupiłam go w ulubionej kawiarni w Gdańsku na ulicy Długiej. Jestem w podróży od zawsze i na zawsze. Dzisiaj poczułam lekkość, swobodę, luz. Tańczyłam nago w rytm muzyki…, dotykałam ciała z taką czułością, z jaką żaden mężczyzna nigdy tego nie robił. Twarz, szyja, piersi, brzuch, uda ‒ zatrzymuję się na chwilę. Tańczę przed lustrem, lekko, powoli. Nie widzę siebie, ale czuję. Mam ciało i duszę, jest we mnie uśmiech, jestem kompletna. Ozdabiam swe ciało kolorami nieba i wody. Zakrywam je przed wzrokiem ciekawskich. Jestem lekka jak piórko. Mogłabym wznieść się nad ziemię i poruszać się w chmurach wraz z obłokami. Moje ziemskie ubranie mówi: „Zrób to, wznieś się do góry i leć, płyń. Jesteś wolna w swojej podróży”.

A co z Konradem?

Poczułam chłód, moje ciało owiał zimny prąd, krew odpłynęła z dłoni. Spoglądam przed siebie, za oknem powoli płynie rzeka, powierzchnia wody jest płaska, czasami wiatr uczyni na niej zmarszczki. Płynie kajak, a w nim dwie postacie trzymają wiosła. Są ubrane w szare kombinezony, poruszają się niemrawo. Gałęzie trzmeliny barwy nabierają, pąki nabrzmiałe – wiosnę zapowiadają. Okryłam się swetrem, założyłam wełniane białe skarpetki. I co z tym Konradem?

Konradzie, nie uniosę Cię. Ty sam też nie polecisz, jesteś za duży, za ciężki, masz zamglone oczy i wiotkie ciało. Nie chcesz lecieć, nie możesz ‒ sama nie wiem, może jednak spróbujesz? Mgła pojawiła się pomiędzy nami, wiem, że jest, zawsze była, mgła i cisza. Drżą mi ręce, oddech przyspieszył, ciało zamarło w bezruchu, czuję mrowienie na skórze karku, szczęka zaciśnięta, opuszczam głowę. Czuję ból w nogach ‒ to one zatrzymują ruch całego ciała. Tak dzisiaj reaguję na Konrada. Ja jestem w podróży – On nie. Idę dalej, zostawiam Go, może kiedyś po niego wrócę.

Rumia, wiosna 1968 roku

Dalsza część dostępna w wersji pełnej

Spis treści:

Okładka

Karta tytułowa

Gdańsk, 26 marca 2021 roku, piątek

Rumia, wiosna 1968 roku

Gdańsk, 27 marca 2021 roku, sobota, godzina 10:47

Kwiecień 1973 roku

Gdańsk, 27 marca 2021 roku, godzina 17:49

Sierpień 1970 roku

Wiosna/lato 1945 roku

Gdańsk, 19 kwietnia 2021 roku, godzina 8:47

28 grudnia 1949 roku

Gdynia, 17 sierpnia 1964 roku

Wiosna 1949 roku

Grudzień 2018 roku

Gdańsk, 12 maja 2021 roku, 2:00

Gdańsk, lipiec 2021 roku

Lipiec 2021 roku, czwartek

Gdynia, październik 2020 roku

Rumia, październik/listopad 1972 roku

Starogard Gdański, marzec 1973 roku

Starogard Gdański, 1‒4 kwietnia 1973 roku

5‒10 kwietnia 1973 roku

Karta redakcyjna

Pamięć Zofii

ISBN: 978-83-8313-305-8

© Zofia Dopke i Wydawnictwo Novae Res 2022

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt

jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu

wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res.

Redakcja: Katarzyna Zioła-Zemczak

Korekta: Maria Bickmann-Dębińska

Okładka: Joanna Oszczepińska

Wydawnictwo Zaczytani należy do grupy wydawniczej Zaczytani.

ul. Świętojańska 9/4, 81-368 Gdynia

tel.: 58 716 78 59, e-mail: sekretariat@novaeres.pl

http://novaeres.pl

Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl.

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotowała Katarzyna Rek